Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

വെച്ചാൽ വീണ്ടും തിരയേണ്ടിവരും,” അവൾ പറഞ്ഞു.

“ചേച്ചി എന്റെ കണക്കുപുസ്തകം എല്ലായ്പ്പോഴും കാണാതാകും,” മായ പറഞ്ഞു.

“അത് പുസ്തകത്തിന്റെ കുറ്റമല്ല എന്റെ മായകുട്ടി.”

അവർ പഴയൊരു പെട്ടി വൃത്തിയാക്കി പുസ്തകങ്ങൾ ക്ലാസ് അനുസരിച്ച് നിരത്തി. പിന്നെ മീനാക്ഷിയോടൊപ്പം അടുക്കളയിൽ കായ വറുക്കാൻ സഹായിച്ചു. പുക കണ്ണിൽ കയറിയപ്പോൾ കണ്ണുനീർ വന്നു. മായ അതുകണ്ട് ചിരിച്ചു.

“പട്ടണത്തിലെ ചേച്ചിക്ക് അടുപ്പിന്റെ പുക അറിയില്ല.”

“നിന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ അറിയാം.”

“അപ്പോൾ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്?”

“സന്തോഷംകൊണ്ട്.”

വൈകുന്നേരം അഞ്ജലിയെ വീട്ടിലെത്തിക്കാൻ നവീൻ വള്ളമെടുത്തു.

കുറച്ചുനേരം ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.

പിന്നെ അവൻ ചോദിച്ചു:

“വീട് കണ്ടപ്പോൾ എന്തു തോന്നി?”

“നിന്റെ വീടല്ലേ.”

“അതല്ല.”

“പിന്നെ?”

“നീ കണ്ടശേഷം എന്നെ വേറെ രീതിയിൽ നോക്കുമെന്ന് വിചാരിച്ചു.”

അഞ്ജലി അവന്റെ മുഖത്തേക്കു തിരിഞ്ഞു.

“നിന്റെ വീട് ഇന്ന് കണ്ടു. നിന്നെ നേരത്തേ കണ്ടതാണ്.”

നവീൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അവൾ തുടർന്നു:

“വീടിന്റെ മേൽക്കൂര ചോരുന്നത് നിന്നെക്കുറിച്ച് പുതിയതായി എന്ത് പറയാനാണ്?”

“പലതും.”

“എന്ത്?”

“എനിക്ക് ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ.”

“എനിക്ക് നിന്റെ വീട്ടിൽ ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ കാണാം. നിനക്ക് എന്റെ വീട്ടിൽ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ കാണാം. അതുകൊണ്ട് നമ്മൾ ആരാണെന്നു മാറുമോ?”

നവീൻ വെള്ളത്തിലേക്കു നോക്കി.

“നീ ചിലപ്പോൾ കത്തിലെ എയെപ്പോലെ സംസാരിക്കും.”

“ചിലപ്പോൾ?”

“മറ്റു സമയങ്ങളിൽ വള്ളത്തിൽ തർക്കിക്കുന്ന അഞ്ജലി.”

“ഏതാണ് ഇഷ്ടം?”

“രണ്ടുപേരെയും.”

അഞ്ജലി ചിരിച്ചു.

കാലങ്ങൾ മാറിവന്നു. അവരുടെ ഇഷ്ടം കൂടിയും. പരീക്ഷാക്കാലം അടുത്തപ്പോൾ അവരുടെ കൂടിക്കാഴ്ചകൾ ചെറുതായി.

നവീന്റെ അവസാനവർഷ പരീക്ഷയായിരുന്നു. കോളേജ് അപേക്ഷകളും പരീക്ഷകളും വീട്ടിലെ ജോലികളും ഒരുമിച്ചെത്തി. രാഘവന്റെ