Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

പറയും.

“എല്ലാം ഒറ്റയ്ക്ക് ശരിയാക്കണമെന്നു കരുതേണ്ട,” അവൾ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു.

“നിന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മാറുമോ?”

“മാറാത്ത കാര്യങ്ങൾ പറയരുതെന്നുണ്ടോ?”

“നിനക്ക് വിഷമമാകും.”

“എനിക്ക് വിഷമമാകണമോ എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് നീയാണോ?”

അവരുടെ വഴക്ക് രണ്ടുദിവസം നീണ്ടു.

ഒടുവിൽ നവീൻ കത്തെഴുതി:

നിന്നോട് സത്യം മറയ്ക്കുന്നത് സംരക്ഷണമല്ലെന്ന് മനസ്സിലായി. പക്ഷേ ചില കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞാൽ നിന്റെ കണ്ണിൽ ഞാൻ ചെറുതാകുമോ എന്ന പേടിയുണ്ട്.

അഞ്ജലി മറുപടി എഴുതി:

ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കുമ്പോഴാണ് ആളുകൾ ചെറുതാകുന്നത്. വേദന പറഞ്ഞതുകൊണ്ടല്ല.

അവൾക്കും തെറ്റുകൾ ഉണ്ടായി.

കോളേജിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ പണം കണ്ടെത്താനുള്ള പരിഹാരങ്ങൾ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ പറയും. സ്കോളർഷിപ്പ്, കടം, സഹായം. ഓരോ വാക്കിനുപിന്നിലും നവീന് അനുഭവപ്പെടുന്ന അപമാനം അവൾക്കു മനസ്സിലാകില്ല.

പിന്നീട് അവൾ ക്ഷമ ചോദിക്കും.

അവർ തമ്മിൽ സ്നേഹിക്കുന്നതോടൊപ്പം പഠിക്കുകയും ചെയ്തു.

ആദ്യത്തെ മഴക്കാലം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും കാലവർഷം എത്തി.

ഒരു വർഷം പൂർത്തിയായ ദിവസം അവർ ഒരുമിച്ച് വായനശാലയിലെത്തി.

ഗോപാലൻ മാഷ് മേശയുടെ വലിപ്പ് തുറന്ന് രണ്ടു പഴയ കടലാസുകൾ പുറത്തെടുത്തു.

അവരുടെ അംഗത്വഫോമുകൾ.

അഞ്ജലി തന്റെ കൈയക്ഷരം വായിച്ചു:

പ്രായം: പതിനാറ്.

ഇഷ്ടങ്ങൾ: മഴയുടെ ശബ്ദം, പഴയ വീടുകൾ, ദൂരെയുള്ള പട്ടണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ.

നവീന്റെ ഫോമിൽ:

ചരിത്രം, വെള്ളം, പേരില്ലാത്ത മനുഷ്യരുടെ കഥകൾ.

“മാഷ് ഇതൊക്കെ സൂക്ഷിച്ചോ?” അഞ്ജലി ചോദിച്ചു.

“പുസ്തകങ്ങൾ നോക്കുന്ന ആളാണ് ഞാൻ. കടലാസുകൾ എളുപ്പത്തിൽ കളയില്ല.”

അദ്ദേഹം അവരുടെ ആദ്യത്തെ കത്തുകളും കൊണ്ടുവന്നു.

“ഇവയുടെ പകർപ്പുകൾ എങ്ങനെ?”

“പരിപാടി തുടങ്ങുമ്പോൾ രണ്ടുപേരുടെയും ആദ്യത്തെ ഓരോ കത്തിന്റെയും പകർപ്പ് സൂക്ഷിക്കാമെന്ന് നിങ്ങൾ ഒപ്പിട്ടിരുന്നു. മോശം