Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ആൾക്കാരെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള തന്ത്രമായിരുന്നു ഇത്.”

അഞ്ജലി നവീനെ നോക്കി.

“നിയമം വായിക്കാത്തത് നമ്മൾ രണ്ടുപേരുമാണല്ലോ.”

“അന്ന് മറ്റുകാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധയായിരുന്നു.”

അവർ വായനശാലയുടെ ജനലരികിൽ ഇരുന്ന് ആദ്യത്തെ കത്തുകൾ വീണ്ടും വായിച്ചു.

വാക്കുകൾ അതേപോലെ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ വായിക്കുന്നവർ മാറിയിരുന്നു.

അഞ്ജലി ചോദിച്ചു:

“അന്ന് കത്തെഴുതിയ ആളോട് ഇന്ന് എന്തുപറയും?”

നവീൻ ആദ്യത്തെ കത്ത് കൈയിൽ പിടിച്ച് കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു.

“കുറച്ചുകൂടി ക്ഷമിക്കൂ. അവൾ വരികയാണ്.”

അഞ്ജലിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ അത് മറയ്ക്കാൻ ചിരിച്ചു.

“അത്രകാലം കാത്തിരിക്കേണ്ടിവന്നില്ലല്ലോ.”

“അന്ന് ആറുദിവസം പോലും വളരെ കൂടുതലായിരുന്നു.”

ഗോപാലൻ മാഷ് അകലെയിരുന്ന് അവരെ നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവരിലെ പഴയ സംഘചിത്രത്തിലേക്കു നീങ്ങി. പറയാതെപോയ വാക്കുകളുടെ ഓർമ്മകൾ ഇപ്പോഴും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ മുന്നിലിരുന്ന രണ്ടുപേർ തന്റെ പഴയ തെറ്റ് ആവർത്തിക്കാത്തതിൽ അദ്ദേഹത്തിനു ആശ്വാസം തോന്നി.

വൈകുന്നേരം അവർ വള്ളത്തിൽ മടങ്ങി.

ദൂരെയുള്ള വീടുകളിൽ വിളക്കുകൾ തെളിഞ്ഞു. വെള്ളത്തിൽ അവ നീണ്ട സ്വർണവരകളായി. ഒരു വർഷം മുൻപ് ആ കാഴ്ച ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുവെന്ന് സമ്മതിക്കാൻ മടിച്ച പെൺകുട്ടി ഇപ്പോൾ അതിനെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കിയിരുന്നു.

വള്ളത്തിൽ മറ്റാരുമില്ലായിരുന്നു.

അഞ്ജലി പതുക്കെ നവീന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു.

അവൻ ഒരു നിമിഷം തുഴ നിർത്തി.

“എന്താണ്?” അഞ്ജലി ചോദിച്ചു.

“ഒന്നുമില്ല.”

“വള്ളം എന്തിനാണ് നിർത്തിയത്?”

“ഒഴുക്ക് നോക്കിയതാണ്.”

“കള്ളം.”

“എങ്ങനെ അറിയാം?”

“നിന്റെ തോളിൽ തലവെച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാനാണ്.”

നവീൻ വീണ്ടും തുഴയാൻ തുടങ്ങി.

തോടിലെ വെള്ളം ഒരുകാലത്ത് അവർക്കിടയിലെ ദൂരമായിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ അതായിരുന്നു അവർക്ക് ഒരുമിച്ചിരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഇടം.

അധ്യായം 20: കരയിലേക്കെത്തിയ രഹസ്യം