Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

നവീൻ കോളേജിൽ പോയാൽ വള്ളം ആരെടുക്കും? മായയുടെ ഫീസ് ആരടയ്ക്കും? കടക്കാരന്റെ പഴയ കണക്ക് എങ്ങനെ തീർക്കും?

നവീൻ പുലർച്ചെയും വൈകുന്നേരവും കൂടുതൽ യാത്രകൾ ഏറ്റെടുത്തു.

അഞ്ജലി മാറ്റം ശ്രദ്ധിച്ചു.

അവൻ കടവിലെത്തുന്നത് വൈകി. കണ്ണുകൾക്ക് താഴെ ക്ഷീണം. കത്തുകൾ ചെറുതായി. സംസാരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് മറ്റെവിടെയോ.

ഒരു വൈകുന്നേരം അവൾ ചോദിച്ചു:

“ഫീസ് ഒരുക്കിയോ?”

“ഇല്ല.”

“സ്കോളർഷിപ്പ്?”

“അത് കിട്ടാൻ സമയം വേണ്ടിവരും.”

“ബാങ്ക്?”

“ഈടു ചോദിക്കുന്നു.”

“മാഷ് പറഞ്ഞ സഹായം?”

“അത് മുഴുവൻ മതിയാകില്ല.”

“അപ്പോൾ?”

നവീൻ തുഴയിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു.

“ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ചേരാം.”

അഞ്ജലി ആദ്യം അവൻ പറഞ്ഞത് ശരിയായി കേട്ടില്ലെന്നു കരുതി.

“എന്ത്?”

“ഈ വർഷം പോകുന്നില്ല.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“പറഞ്ഞില്ലേ?”

“ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ എന്താണ് മാറുന്നത്?”

“പണം ഉണ്ടാക്കാം. അച്ഛന് ചികിത്സ കൊടുക്കാം. വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നു ശരിയാക്കാം.”

“നീ ഒരു വർഷം മാറ്റിവയ്ക്കുന്നു എന്നു പറയും. പിന്നെ മറ്റൊരു വർഷം. ഒടുവിൽ പോകില്ല.”

നവീന്റെ മുഖം മുറുകി.

“അത് നീ അങ്ങ് തീരുമാനിച്ചോ?”

“ഞാൻ കാണുന്നതാണ് പറയുന്നത്.”

“എന്താണ് കാണുന്നത്?”

“നീ നിന്റെ സ്വപ്നം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഒരു കാരണം കണ്ടെത്തുന്നു.”

“കാരണം കണ്ടെത്തണമെന്നില്ല. എന്റെ മുന്നിൽ കാരണങ്ങൾ ദിവസവും ഇരിക്കുന്നു.”

“അപേക്ഷിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നീ ഇതുതന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്.”

“അന്ന് അപേക്ഷാഫീസ് മാത്രമായിരുന്നു.”

“ഇപ്പോൾ സഹായിക്കാൻ ആളുകളുണ്ട്.”

“എനിക്ക് എല്ലാവരുടെയും സഹായം വേണ്ട.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“കാരണം വേണ്ട.”

“അത് ഉത്തരമല്ല.”

നവീൻ തുഴ ശക്തിയായി വെള്ളത്തിലിറക്കി.

“എന്റെ വീട്ടിൽ ഇന്ന് അരി വേണം. അഞ്ചുവർഷം കഴിഞ്ഞുള്ള സ്വപ്നം കഴിക്കാൻ പറ്റില്ല.”