Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

സഹായം സ്വീകരിക്കണമോ എന്ന തീരുമാനം നിന്റേതാണ്. അത് ഞാൻ തീരുമാനിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് ശരിയല്ല.

നിന്റെ സ്വപ്നം എനിക്ക് പ്രധാനമാണെന്ന കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, എനിക്കു പ്രധാനമാണെന്നതുകൊണ്ട് അതിനെ എങ്ങനെ രക്ഷിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവകാശവും ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതി. അതു തെറ്റാണ്.

എങ്കിലും നീ പറഞ്ഞ വാക്ക് എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു. എന്റെ അച്ഛന്റെ പണത്തിൽ നീ എന്റെ അടുത്തു നിൽക്കില്ലെന്നു പറഞ്ഞത്.

ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ അടുത്തു നിർത്താൻ വാങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. നീ നിന്റെ വഴിയിലൂടെ പോകുന്നത് കാണാൻ മാത്രമാണ് ആഗ്രഹിച്ചത്.

നിന്റെ തീരുമാനത്തെ ഞാൻ ബഹുമാനിക്കണം. അതിന് എനിക്ക് കുറച്ചുസമയം വേണം.

അഞ്ജലി.

കത്ത് വായിച്ചശേഷം നവീൻ അതേ രാത്രി മറുപടി എഴുതി:

പ്രിയപ്പെട്ട അഞ്ജലി,

ഞാൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റായിരുന്നു.

നീ സഹായം പറഞ്ഞത് എന്നെ ചെറുതാക്കാനല്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ എന്റെ മുന്നിൽ ഇല്ലാത്ത പണത്തെക്കുറിച്ച് ആരെങ്കിലും പറയുമ്പോൾ, അവർ പറയാത്ത കാര്യങ്ങളും ഞാൻ കേൾക്കുന്നു.

നീ അതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

എന്റെ പേടിയാണ് പറഞ്ഞത്.

ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞും ഞാൻ പോകാതിരിക്കാം എന്ന നിന്റെ ഭയം എനിക്കുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് നിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേഷ്യം വന്നത്.

ഞാൻ സ്വപ്നം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല. ഇപ്പോൾ അതിനു മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ മാത്രം കഴിയുന്നില്ല.

എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.

നവീൻ.

കത്ത് ലഭിച്ച ദിവസം വൈകുന്നേരം അഞ്ജലി അവന്റെ വള്ളത്തിൽ കയറി.

മറ്റു യാത്രക്കാരുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവർ സംസാരിച്ചില്ല.

അവൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ നവീൻ കൈ നീട്ടി.

അഞ്ജലി പിടിച്ചു.

ആ സ്പർശം ക്ഷമയുടെ പൂർണ്ണരൂപമായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ തുടക്കമായിരുന്നു.

അതേ ആഴ്ചയാണ് അവരുടെ രഹസ്യം കരയിലെത്തിയത്.

അമ്മ അഞ്ജലിയുടെ