Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

മോശം ആളാണെന്ന് പറഞ്ഞില്ല.”

“പിന്നെ എന്താണ് പ്രശ്നം?”

“നിങ്ങളുടെ പ്രായം. പഠനം. അവന്റെ വീട്ടിലെ അവസ്ഥ. നമ്മുടെ സ്ഥിതി. നാട്ടിൽ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ. ഇതെല്ലാം പ്രശ്നമാണ്.”

“പണമില്ലാത്തതാണോ ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം?”

“അങ്ങനെ പറയരുത്.”

“പിന്നെ?”

“പണമില്ലാത്തതിന്റെ ഫലം നിനക്കറിയില്ല. സ്നേഹമുള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രം ഫീസ് അടയ്ക്കാനാവില്ല. രോഗം വന്നാൽ ചികിത്സിക്കാനാവില്ല. കുടുംബം നടത്താനാവില്ല.”

“അവൻ അതെല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്.”

“അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ ഇപ്പോൾ പഠനം ഉപേക്ഷിക്കുന്നത്.”

“ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല.”

“ഈ വർഷം പോകുന്നില്ലല്ലോ .”

“വീട്ടിലെ പ്രശ്നം കൊണ്ടാണ്.”

“നാളെ അതിലും വലിയ പ്രശ്നം വരും.”

“അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നോക്കും.”

“നിങ്ങൾ?”

അച്ഛന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആദ്യമായി കോപം ഉയർന്നു.

“നീയും അവനും ഇപ്പോൾ തന്നെ ഒരു കുടുംബമാണോ?”

അഞ്ജലി മിണ്ടാതായി.

അമ്മ ഇടപെട്ടു.

“ശബ്ദം കുറയ്ക്കൂ.”

അച്ഛൻ കസേരയിൽ പിന്നോട്ടുചാഞ്ഞു. കണ്ണട വീണ്ടും തുടച്ചു.

“ഇനി വായനശാലയിലേക്കു പോകേണ്ട,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. “ഒറ്റയ്ക്ക് കടവിലേക്കും വേണ്ട. സ്കൂളിൽ പോകാൻ വലിയ വള്ളം ഉപയോഗിക്കണം.”

“അച്ഛാ…”

“ഇത് ശിക്ഷയായി കരുതേണ്ട. കുറച്ചുകാലം അകലം വേണം.”

“എന്റെ കത്തുകൾ തരൂ.”

“ഇപ്പോൾ വേണ്ട.”

“അവ എന്റെതാണ്.”

“ഞാൻ വായിക്കില്ല. അലമാരയിൽ വെക്കും.”

“അച്ഛന് അവ എടുക്കാൻ അവകാശമില്ല.”

“ഈ വീട്ടിൽ നിന്റെ സുരക്ഷയ്ക്ക് ഉത്തരവാദി ഞാനാണ്.”

“എന്റെ മനസ്സ് പൂട്ടിവെച്ചാൽ സുരക്ഷിതമാകുമോ?”

അച്ഛൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അദ്ദേഹം കത്തുകൾ എടുത്ത് അലമാരയിൽ വെച്ചു. താക്കോൽ തിരിക്കുന്ന ശബ്ദം അഞ്ജലിക്ക് അസാധാരണമായി വലുതായി കേട്ടു.

അടുത്ത ദിവസം അവൾ വലിയ വള്ളത്തിലാണ് പോയത്.

മറുകരയിലെ കടവിൽ നവീൻ നിന്നിരുന്നു. അവൾക്ക് അവനോട് സംസാരിക്കാനായില്ല. കൂടെ