Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

നിനക്കും ജീവിതം നോക്കണം.”

“അവൾ കാരണം ഞാൻ പഠിക്കുന്നില്ലെന്നാണോ കരുതുന്നത്?”

“അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ല.”

“എല്ലാവരും പറയാത്ത കാര്യങ്ങളാണ് എനിക്ക് കേൾക്കുന്നത്.”

അവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

കടവിൽ വള്ളം ഇരുട്ടിൽ കെട്ടിയിരുന്നു. തോടിന്റെ മറുകരയിൽ അഞ്ജലിയുടെ വീടിന്റെ ജനലിൽ വിളക്കുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്ന് നവീന് അറിയാമായിരുന്നു.

വള്ളമെടുത്ത് അക്കരെയെത്താം.

ഒരു കല്ല് ജനലിനരികിലേക്കെറിയാം.

അല്ലെങ്കിൽ വിളിക്കാം.

പക്ഷേ അതുകൊണ്ട് അവളുടെ വീട്ടിലെ പ്രശ്നം കൂടുതൽ വലുതാകും.

അവൻ കടവിൽ ഇരുന്നു.

വെള്ളം ഇരുട്ടിലൂടെ ഒഴുകി. അവരുടെ കത്തുകൾ എത്ര എളുപ്പത്തിലാണ് ഈ തോട് കടന്നിരുന്നത്. ഒരു മരപ്പെട്ടിയിൽ ഇട്ടാൽ മതി. ഗോപാലൻ മാഷിന്റെ കൈകളിലൂടെ മറുകരയിലെത്തും.

ഇപ്പോൾ പേരുകൾ അറിയാം.

വീടുകൾ അറിയാം.

വഴികൾ അറിയാം.

എങ്കിലും ഒരൊറ്റ വാക്ക് എത്തിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.

മറുകരയിലെ ജനലരികിൽ അഞ്ജലി നിന്നിരുന്നു.

അലമാരയുടെ താക്കോൽ അച്ഛന്റെ പോക്കറ്റിലായിരുന്നു. പഴയ കത്തുകൾ തിരികെ കിട്ടിയില്ല. എന്നാൽ പുതിയൊരു കടലാസും പേനയും അവളുടെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പ്രിയപ്പെട്ട നവീൻ എന്ന് എഴുതി.

അതിനുശേഷം ഏറെനേരം ഒന്നും എഴുതാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

എന്തു പറയണം?

ഞാൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്നോ?

ഞാൻ പോരാടും എന്നോ?

കാത്തിരിക്കൂ എന്നോ?

വീട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും അറിയാമെന്നോ?

ഓരോ വാചകവും പേടിപ്പിച്ചു. കത്ത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ നവീന്റെ വീട്ടിൽ കൂടുതൽ പ്രശ്നമുണ്ടാകും. ഗോപാലൻ മാഷിനു കൊടുക്കാൻ കഴിയില്ല. വായനശാലയിലേക്കു പോകുന്നത് വിലക്കിയിരുന്നു.

സുമയെ വിശ്വസിക്കാമെങ്കിലും അവളെ ഈ രഹസ്യത്തിനുള്ളിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കാൻ അഞ്ജലിക്ക് മടിയുണ്ടായി.

അവൾ ഒടുവിൽ എഴുതി:

പ്രിയപ്പെട്ട നവീൻ,

നിന്നോട് പറയാനുള്ളത് പലതുണ്ട്.

ഇപ്പോൾ ഒന്നും പറയാൻ കഴിയുന്നില്ല.

ഞാൻ മിണ്ടാത്തത് നിന്നോട് ദേഷ്യമുള്ളതുകൊണ്ടല്ല.