Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ദിവസം അവൻ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ പ്രത്യേകമായി ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. തോട്ടിൽ പതിവുപോലെ വെള്ളമൊഴുകി. അമ്മ കഞ്ഞിയുണ്ടാക്കി. മായ സ്കൂളിലേക്കു പുസ്തകം അന്വേഷിച്ചു. അച്ഛൻ വള്ളത്തിലെ വിള്ളലിൽ തുണി തിരുകി.

എന്നാൽ ഒരു വാതിൽ നിശ്ശബ്ദമായി അടഞ്ഞതായി നവീന് തോന്നി.

വൈകുന്നേരം രമേശ് അവനെ ചായക്കടയിൽ കണ്ടെത്തി.

“ചേട്ടൻ വന്നിട്ടുണ്ട്,” രമേശ് പറഞ്ഞു.

“എപ്പോൾ?”

“ഇന്നലെ രാത്രി. ദുബായിൽനിന്ന്.”

രമേശിന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ സുരേഷ് നാലുവർഷമായി ദുബായിലായിരുന്നു. ആദ്യം നിർമാണസ്ഥലത്ത് ജോലി ചെയ്തെന്നും പിന്നീട് ഒരു വ്യാപാരസ്ഥാപനത്തിന്റെ ഗോഡൗണിലേക്കു മാറിയെന്നും നവീൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

നാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ വിദേശസോപ്പിന്റെയും സുഗന്ധദ്രവ്യത്തിന്റെയും മണമുണ്ടാകുമെന്ന് കുട്ടികൾ പറയാറുണ്ട്. കൈയിൽ വലിയ വാച്ചും നിറമുള്ള ഷർട്ടും കാണും. പക്ഷേ സുരേഷ് സംസാരിക്കുമ്പോൾ പഴയ നാട്ടുഭാഷ മാറിയിട്ടില്ല.

“നിന്നെ കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞു,” രമേശ് പറഞ്ഞു.

“എന്തിന്?”

“ആ…പോയി ചോദിക്ക്.”

അന്ന് രാത്രി നവീൻ രമേശിന്റെ വീട്ടിലെത്തി.

സുരേഷ് വരാന്തയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അടുത്തായി തുറന്ന സ്യൂട്ട്കേസ്. ബന്ധുക്കൾക്കായി വാങ്ങിയ വസ്ത്രങ്ങളും ടേപ്പ് റെക്കോർഡറും മിഠായിപ്പെട്ടികളും അതിൽ കാണാമായിരുന്നു. അകത്തെ മുറിയിൽ ആളുകളുടെ സംസാരവും ചിരിയും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“വാ, നവീനേ,” സുരേഷ് വിളിച്ചു. “രമേശ് നിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു.”

നവീൻ അവന്റെ മുന്നിലെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു.

“കോളേജ് കിട്ടിയെന്നും പോകാൻ പറ്റിയില്ലെന്നും കേട്ടു.”

നവീൻ തലയാട്ടി.

“ഇനി എന്താണ് പരിപാടി?”

“അറിയില്ല.”

“വള്ളം തുഴയാനാണോ?”

ചോദ്യത്തിൽ പരിഹാസമില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും നവീന് പ്രതിരോധിക്കണമെന്നു തോന്നി.

“അതും ജോലിയല്ലേ?”

“ജോലിയല്ലെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞോ? പക്ഷേ നീ വേറെ എന്തോ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവെന്നു രമേശ് പറഞ്ഞു.”

“ഹിസ്റ്ററി പഠിക്കണമെന്നായിരുന്നു.”

സുരേഷ് കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.

“ദുബായിൽ ചരിത്രം