Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

പഠിപ്പിക്കുന്ന ജോലി എനിക്കറിയില്ല,” അവൻ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഒരു ഗോഡൗണിൽ സഹായിയുടെ ജോലി ഒഴിവുണ്ട്.”

നവീൻ അവനെ നോക്കി.

“എന്ത് ജോലി?”

“സാധനങ്ങൾ ഇറക്കണം. എണ്ണണം. ബില്ലിനനുസരിച്ച് വേർതിരിക്കണം. ലോജിസ്റ്റിക്സ് ആണ്. ചില ദിവസം രാത്രി വൈകും. എളുപ്പമല്ല. പക്ഷേ നല്ല ശമ്പളം കിട്ടും.

കൂടാതെ താമസം കമ്പനി നൽകും. ഭക്ഷണച്ചെലവിനു അലവൻസ് കിട്ടും.”

“എനിക്ക് ആ ജോലി അറിയില്ല.”

“അറിയുന്നവരായി ആരും ജനിക്കുന്നില്ല. പഠിപ്പിക്കും.”

നവീൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

സുരേഷ് മുന്നോട്ടു ചാഞ്ഞിരുന്നു.

“പാസ്പോർട്ട് ഉണ്ടോ?”

“ഇല്ല.”

“എടുക്കാം. യാത്രയ്ക്കും മറ്റുമുള്ള പണം കടമായി നോക്കാം. അവിടെ ചെന്നശേഷം മാസംതോറും കുറച്ചു വീതം കൊടുത്തുതീർക്കാം.”

“എത്രകാലം?”

“കടം തീരാൻ എത്ര വേണമെന്നാണോ ചോദിക്കുന്നത്, അവിടെ എത്രകാലം നിൽക്കണമെന്നാണോ?”

നവീൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

“രണ്ടും നിന്റെ കയ്യിലാണ്,” സുരേഷ് പറഞ്ഞു. “രണ്ടോ മൂന്നോ വർഷം ശ്രദ്ധിച്ച് നിന്നാൽ വീട്ടിലെ പഴയ കടങ്ങൾ തീർക്കാം. മേൽക്കൂര നന്നാക്കാം.

അനിയത്തിയുടെ പഠനം നോക്കാം. പിന്നെ എന്തു വേണമെന്നു തീരുമാനിക്കാം.”

പിന്നെ എന്തു വേണമെന്നു തീരുമാനിക്കാം.

ആ വാക്കുകൾ നവീന്റെ മനസ്സിൽ വേദനയായി പതിച്ചു.

ഇതുവരെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ തീരുമാനവും പിന്നത്തേക്കാണ് മാറ്റിവെച്ചിരുന്നത്. കോളേജ് പിന്നെ. ചരിത്രം പിന്നെ. അധ്യാപകനാകാനുള്ള സ്വപ്നം പിന്നെ. ഇപ്പോൾ കടലിനപ്പുറത്തേക്കു പോയാൽ അതും മറ്റൊരു പിന്നെയായി മാറും.

“ആലോചിക്കൂ,” സുരേഷ് പറഞ്ഞു. “ഉടനെ മറുപടി വേണ്ട. പക്ഷേ ഞാൻ തിരികെ പോകുന്നതിനു മുൻപ് പറയണം.”

വീട്ടിലേക്കു നടക്കുമ്പോൾ നവീൻ തോട്ടിലേക്കു നോക്കി.

ഈ വെള്ളത്തിന്റെ ഓരോ വളവും അവന് അറിയാം. എവിടെയാണ് പായൽ കൂടുതലെന്ന്,