Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

കഴിഞ്ഞില്ല.

ഗൾഫിലേക്കു പോകുന്നു എന്ന വാർത്ത മറ്റുള്ളവർക്ക് വിജയമായിരുന്നു. അവന് അത് ചരിത്രപുസ്തകത്തിനും ഗോഡൗണിലെ പെട്ടികൾക്കും ഇടയിലെ ദൂരമായിരുന്നു.

അഞ്ജലി വാർത്ത അറിഞ്ഞത് സുമയിൽനിന്നാണ്.

ഉച്ചഭക്ഷണ ഇടവേളയിൽ സുമ പതുക്കെ ചോദിച്ചു:

“നിനക്ക് അറിയാമോ?”

“എന്ത്?”

“നവീൻ ദുബായിലേക്കു പോകുന്നെന്ന്.”

അഞ്ജലിയുടെ കൈയിലെ വെള്ളക്കുപ്പി നിശ്ചലമായി.

“ആര് പറഞ്ഞു?”

“എല്ലാവർക്കും അറിയാം. രമേശിന്റെ ചേട്ടൻ കൊണ്ടുപോകുമത്രേ.”

“എപ്പോൾ?”

“അടുത്ത മാസം എന്നാണ് കേട്ടത്.”

അഞ്ജലി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

സുമ അവളുടെ മുഖം പരിശോധിച്ചു.

“നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കാറില്ലേ?”

“ഇല്ല.”

“വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണോ?”

അഞ്ജലി അവളെ നോക്കി.

സുമയുടെ ശബ്ദത്തിൽ കൗതുകത്തേക്കാൾ കരുതലുണ്ടായിരുന്നു.

“നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?” അഞ്ജലി ചോദിച്ചു.

“വാർത്തകൾക്ക് വള്ളം വേണ്ടല്ലോ മോളെ.”

അഞ്ജലി ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കഴിഞ്ഞില്ല.

വീട്ടിലെത്തിയശേഷം അവൾ അച്ഛനോടു നേരിട്ട് ചോദിച്ചു:

“നവീൻ ദുബായിലേക്കു പോകുന്നെന്ന് അച്ഛന് അറിയാമോ?”

അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു മാറ്റമുണ്ടായി.

“ഓഫീസിൽ ആരോ പറഞ്ഞു.”

“എന്നോട് എന്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞില്ല?”

“പറയേണ്ടത് ഞാനാണോ?”

“എനിക്ക് അറിയാൻ പാടില്ലേ?”

“അറിയാതിരിക്കാൻ കഴിയുന്ന നാട്ടിലല്ലല്ലോ നമ്മൾ.”

“അവൻ പോകുന്നതിൽ അച്ഛന് സന്തോഷമാണോ?”

“അവന് ജോലി കിട്ടിയതിൽ സന്തോഷമുണ്ട്.”

“അവൻ പഠിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചതല്ലേ?”

“ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം എല്ലാവർക്കും കിട്ടുന്നില്ലെന്ന് നീ ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാക്കണം.”

അഞ്ജലി അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി.

സ്ഥലംമാറ്റ ഉത്തരവ് വന്ന ദിവസം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതും അതുതന്നെയായിരുന്നു.

എല്ലാകാര്യങ്ങളും നമുക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ സാധിക്കില്ല.

പക്ഷേ അന്ന് ആ വാക്കുകൾ സ്വന്തം ജീവിതത്തെപ്പറ്റിയായിരുന്നു. ഇന്ന് നവീന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് അതേ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് അവയുടെ ഭാരം മറ്റൊരു രീതിയിൽ മനസ്സിലായി.

“അവന്