Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

എന്നോടു യാത്രപറയാൻ പറ്റുമോ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

അച്ഛൻ ഉടനെ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

“ഇപ്പോൾ വേണ്ട.”

“അവൻ മറ്റൊരു രാജ്യത്തേക്കാണ് പോകുന്നത്.”

“അതുകൊണ്ടാണ് ഇപ്പോൾ കാണുന്നത് ബുദ്ധിമുട്ടാകുന്നത്.”

“അവൻ പോയശേഷം എന്ത് പ്രശ്നമാണ് ബാക്കിയാകുക?”

“അഞ്ജലി.”

“ഒരു വാക്കുപോലും പറയാതെ വിട്ടയയ്ക്കണമെന്നാണോ?”

“ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ല.”

“പിന്നെ?”

അച്ഛൻ കണ്ണട ഊരി മേശപ്പുറത്തുവെച്ചു.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇപ്പോൾ വികാരത്തിലാണ്. യാത്രപറച്ചിൽ വാഗ്ദാനങ്ങളാകും. ആ വാഗ്ദാനങ്ങളുടെ പേരിൽ നീ പഠനം മാറ്റിവെക്കരുത്.”

“എന്റെ പഠനം ഞാൻ മാറ്റിവെച്ചിട്ടില്ല.”

“മാറ്റിവെക്കില്ലെന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ടാകണം.”

“അത് ഉറപ്പാക്കാൻ എന്നെ പൂട്ടിവെക്കണമോ?”

അമ്മ അടുക്കളവാതിലിൽ വന്നുനിന്നു.

അച്ഛന്റെ ശബ്ദം തളർന്നു.

“നിനക്ക് എന്നെ വെറുക്കാം. പക്ഷേ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ശരിയെന്നു തോന്നുന്നതാണ് ചെയ്യുന്നത്.”

അഞ്ജലി മുറിയിലേക്കു പോയി വാതിൽ അടച്ചു.

ആ രാത്രി അവൾ നവീനുവേണ്ടി നീണ്ടൊരു കത്തെഴുതി. എഴുതിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതെങ്ങനെ എത്തിക്കുമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് വലിയ വള്ളത്തിൽനിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ ഗോപാലൻ മാഷ് കടവിൽ കാത്തുനിന്നു.

“മാഷ് ഇവിടെ എന്താണ്?”

“നിന്നെ കാണാൻ.”

അഞ്ജലി ചുറ്റും നോക്കി.

“വായനശാലയിലേക്കു വരാൻ പറ്റുമോ?”

“വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ…”

“പുസ്തകം എടുക്കാൻ വന്നതാണെന്ന് ഞാൻ പറയും.”

“അവർ വിശ്വസിക്കുമോ?”

“സത്യം വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ ചിലപ്പോൾ ചെറിയ കള്ളം ആവശ്യമാകും.”

അഞ്ജലി മാഷിനെ നോക്കി.

“നവീൻ അവിടെ ഉണ്ടോ?”

ഗോപാലൻ മാഷ് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

അതുതന്നെ ഉത്തരമായിരുന്നു.

വായനശാല അടയ്ക്കുന്ന സമയത്താണ് അവർ എത്തിയത്. ഗോപാലൻ മാഷ് മുന്നിലെ വാതിൽ തുറന്നുവെച്ച് പത്രങ്ങൾ മടക്കി. അവസാനത്തെ വായനക്കാരൻ പുറത്തുപോയശേഷം വാതിൽ അടച്ചു.

നവീൻ പിന്നിലെ മുറിയിൽ നിന്നു പുറത്തുവന്നു.

അവനെ അവസാനമായി അടുത്തുനിന്നു