Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉച്ചയ്ക്ക് ചൂടുണ്ടെങ്കിലും വെള്ളത്തിന്റെ മണമുണ്ടാകും. ഇവിടെ കാറ്റുപോലും ചൂടാണ്. ഗോഡൗണിന്റെ വലിയ ഇരുമ്പുവാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ പുറത്തുനിന്ന് കാറ്റല്ല വരുന്നത്. ആരോ ചൂള തുറന്നതുപോലെ തോന്നും.

എന്നോടൊപ്പം ജോലി ചെയ്യുന്നവർ പല സ്ഥലങ്ങളിൽനിന്നുള്ളവരാണ്. കേരളത്തിൽനിന്നും തമിഴ്നാട്ടിൽനിന്നും ആന്ധ്രയിൽനിന്നും ബിഹാറിൽനിന്നും പാകിസ്താനിൽനിന്നും ബംഗ്ലാദേശിൽനിന്നും ആളുകളുണ്ട്. ഓരോരുത്തരും ഓരോ ഭാഷയിൽ ശകാരിക്കും.

പക്ഷേ വലിയ പെട്ടി ഉയർത്തേണ്ടിവരുമ്പോൾ കൈകൊണ്ട് കാണിച്ചാൽ എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലാകും.

രാവിലെ നേരത്തെ ജോലി തുടങ്ങും. സാധനങ്ങൾ എത്തുന്ന ദിവസം രാത്രി വരെ നീളും. പെട്ടികളുടെ മുകളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന പേരുകൾ വായിച്ച് വേർതിരിക്കണം.

ചിലത് വസ്ത്രങ്ങൾ. ചിലത് യന്ത്രങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങൾ. ചിലത് ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ. ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിൽനിന്നും വന്ന വസ്തുക്കൾ ഒരേ ഗോഡൗണിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നു. അവയ്ക്കെല്ലാം പോകാനുള്ള വിലാസമുണ്ട്.

എനിക്കും വിലാസമുണ്ടെന്ന് നിന്റെ കത്ത് കിട്ടിയപ്പോൾ തോന്നി.

നീ പാലത്തിനരികിൽ വരുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. കൈവീശിയതു കണ്ടു. ബസ് നിർത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ ഇറങ്ങുമായിരുന്നോ എന്നറിയില്ല. ഇറങ്ങിയാൽ വീണ്ടും കയറാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

ഇവിടെ മഴയില്ല. രാത്രി മുറിയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ഫാനിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം. നമ്മുടെ മുറിയിൽ ആറുപേരുണ്ട്. എല്ലാവരും ഉറങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് വീട്ടിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കും. ചിലർ കത്തെഴുതും.

ഒരാൾ ദിവസവും ഭാര്യയുടെ ഫോട്ടോ നോക്കും. മറ്റൊരാൾ കുഞ്ഞ് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയെന്നു പറഞ്ഞ കത്ത് വീണ്ടും വീണ്ടും വായിക്കും.

ഞാൻ ഇതുവരെ നിന്റെ നീലക്കത്ത് നാലുതവണ വായിച്ചു.

അഞ്ചാമത്തെ തവണ വായിച്ച കാര്യം സമ്മതിക്കുന്നില്ല.

നീ എങ്ങനെയുണ്ട്?

സ്കൂൾ?

വീട്ടിൽ ഇപ്പോഴും ദേഷ്യമാണോ?

ഗോപാലൻ മാഷിനോട് ഞാൻ എത്തിയെന്നു പറയണം.

കത്തിന്റെ അവസാനം എന്തെഴുതണമെന്ന് ഇപ്പോൾ സംശയമില്ല.

സ്നേഹത്തോടെ,

നിന്റെ നവീൻ.