Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

അഞ്ജലി കത്ത് വായിച്ചശേഷം കണ്ണടച്ചു.

ദുബായ് എങ്ങനെയാണെന്നു അവൾക്ക് വ്യക്തമായി കൽപ്പിക്കാനായില്ല. ചൂടുള്ള കാറ്റും ഇരുമ്പുവാതിലും പല ഭാഷകളിൽ സംസാരിക്കുന്ന തൊഴിലാളികളും മാത്രം. എന്നാൽ ആ അപരിചിതമായ സ്ഥലത്തെ പങ്കിട്ട മുറിയിൽ ഇരുന്ന് തനിക്കു കത്തെഴുതുന്ന നവീനെ കാണാനായി.

അവൾ അന്നുതന്നെ മറുപടി എഴുതി.

പ്രിയപ്പെട്ട നവീൻ,

കത്ത് എത്തിയെന്നു പറയാൻ മറ്റൊരു കത്ത് എത്തുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരുന്നത് കത്തുകളുടെ ഏറ്റവും മോശം സ്വഭാവമാണ്.

പാലത്തിനരികിൽ ഞാൻ വരുമെന്ന് എനിക്കും ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു. ഗോപാലൻ മാഷാണ് വഴി കണ്ടെത്തിയത്. വീട്ടിൽ ലൈബ്രറിയിലെ പഴയ രജിസ്റ്റർ തിരികെ കൊടുക്കാനുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു.

മാഷിന് ഇപ്പോൾ ചെറിയ കള്ളങ്ങൾ പറയുന്നതിൽ പരിശീലനം കിട്ടി.

ബസിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ നിന്നെ വീണ്ടും കയറ്റാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കുമായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് നിർത്താതിരുന്നത് നന്നായി എന്നു പറയണം. പക്ഷേ പറയുന്നില്ല.

വീട്ടിൽ പഴയപോലെ സംസാരമില്ല. അച്ഛൻ എന്റെ പഠനത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചോദിക്കും. അമ്മ നിന്റെ കത്ത് കണ്ടിട്ടും തുറന്നില്ല. ഇതു വലിയ മാറ്റമാണോ എന്നറിയില്ല. ചെറിയ മാറ്റം തന്നെയാണ്.

നീ ചൂടിനെക്കുറിച്ച് എഴുതിയപ്പോൾ ഇവിടെ മഴ തുടങ്ങി. ജനൽപ്പാളിയിൽ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ ആരോ അകത്തേക്കു വരാൻ അനുവാദം ചോദിക്കുന്നതുപോലെയാണെന്ന് എഴുതിയതോർമ്മയുണ്ടോ?

ഇപ്പോൾ തുറന്നാലും നീ വരില്ലെന്ന് അറിയാം.

അതുകൊണ്ട് ജനൽ അടച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്.

സ്നേഹത്തോടെ,

നിന്റെ അഞ്ജലി.

ആദ്യത്തെ മാസങ്ങളിൽ ആഴ്ചകൾ കത്തുകൾകൊണ്ടാണ് അളന്നത്.

നവീന്റെ രണ്ടാം കത്ത്:

പ്രിയപ്പെട്ട അഞ്ജലി,

ഇന്ന് ആദ്യശമ്പളം കിട്ടി.

കൈയിൽ കിട്ടിയപ്പോൾ ആദ്യം തോന്നിയത് ഇത്ര ചെറുതായൊരു തുകയ്ക്കാണോ ഇത്രയും ദൂരം വന്നത് എന്നാണ്. പിന്നെ രൂപയിലേക്കു കണക്കാക്കിയപ്പോൾ വലിയതായി തോന്നി.

പിന്നീട്