Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

കടവും ഭക്ഷണവും ചെലവും കണക്കാക്കിയപ്പോൾ വീണ്ടും ചെറുതായി.

പണം അക്കങ്ങളനുസരിച്ച് വലുതും ചെറുതുമാകുന്നത് വിചിത്രമാണ്.

വീട്ടിലേക്കു ആദ്യമായി പണം അയച്ചു. അച്ഛന്റെ മരുന്നിനും മായയുടെ ഫീസിനും മതിയാകുമെന്നു കരുതുന്നു. പണം അയച്ചശേഷം മുറിയിലേക്കു മടങ്ങുമ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു.

ആദ്യമായി ഇവിടെ വന്നതിനു ഒരു അർത്ഥമുണ്ടെന്നു തോന്നി.

ചരിത്രപുസ്തകം വാങ്ങാൻ കടയിൽ പോയി. വില കണ്ടപ്പോൾ വാങ്ങിയില്ല. ഗോഡൗണിൽ പൊതിയാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പഴയ ഇംഗ്ലീഷ് പത്രങ്ങൾ കിട്ടും. അവ വായിച്ചു പഠിക്കുകയാണ്.

ലോകത്തിൽ എന്തെല്ലാം സംഭവിക്കുന്നു എന്നു മനസ്സിലാവും. പക്ഷേ പത്രം നമ്മളെക്കുറിച്ച് ഒന്നും എഴുതുന്നില്ല.

രാത്രി പെട്ടികൾക്കിടയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെ ചരിത്രം ആരെങ്കിലും എഴുതുമോ?

നീ എഴുതുമോ?

നിന്റെ നവീൻ.

അഞ്ജലിയുടെ മറുപടി:

പ്രിയപ്പെട്ട നവീൻ,

നീ പെട്ടികൾക്കിടയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.

എഴുതാൻ കഴിഞ്ഞാൽ എഴുതും. പക്ഷേ ആദ്യം അവരോടു ചോദിക്കും. അവരുടെ കഥ എങ്ങനെയാണ് പറയേണ്ടതെന്ന് അവർക്കും തീരുമാനിക്കാനാകണം എന്ന് നീ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇവിടെ പരീക്ഷാഫലം വന്നു. പ്രതീക്ഷിച്ചതിലധികം മാർക്ക് കിട്ടി. നഗരത്തിലെ കോളേജുകളിൽ അപേക്ഷിക്കണമെന്ന് അച്ഛൻ പറയുന്നു. ജേർണലിസം പഠിക്കണമെന്ന തീരുമാനത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ എതിർക്കുന്നില്ല.

വീട്ടിൽ നിന്റെ പേര് പറയുന്നില്ല. പക്ഷേ നിന്റെ കത്ത് മേശപ്പുറത്ത് കണ്ടാലും അച്ഛൻ ഒന്നും ചോദിക്കാറില്ല.

മൗനം ചിലപ്പോൾ എതിർപ്പാണോ സമ്മതമാണോ എന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.

ഗോപാലൻ മാഷിനു നീ എത്തിയ വിവരം പറഞ്ഞു. “കടലിനപ്പുറത്തും തപാൽവകുപ്പ് പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്നു ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായല്ലോ” എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.

എനിക്ക് ഒരു സംശയമുണ്ട്.

നീ അവിടെ മഴ കാണുമോ?

നിന്റെ അഞ്ജലി.

നവീന്റെ മറുപടി എത്താൻ ഈ തവണ