Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

വാചകമാണോ പറയാനുള്ളത്?”

“എന്റെ വാക്കുകൾ മറന്നുപോയി.”

“കത്തുകളിൽ വാക്കുകൾ തീർന്നിരുന്നില്ലല്ലോ.”

“അവിടെ നിന്റെ മുഖം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.”

ചുറ്റും വിദ്യാർത്ഥികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിലർ അവളെ നോക്കി കടന്നുപോയി. ആരാണെന്ന് ചോദിക്കാൻ കൂട്ടുകാരി ഒരാൾ അടുത്തുവന്നു. അഞ്ജലി കൈകൊണ്ട് പിന്നീട് പറയാമെന്ന് സൂചിപ്പിച്ചു.

“എപ്പോഴാണ് വന്നത്?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“മിനിഞ്ഞാന്ന്.”

“മിനിഞ്ഞാന്നോ?”

“ഉം.”

“രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞാണോ എന്നെ കാണാൻ വന്നത്?”

“ആദ്യം വീട്ടിൽ പോയി.”

“അത് ശരി.”

“പിന്നെ വായനശാലയിൽ.”

“അതും ശരി.”

“അതിനുശേഷം…”

“മൂന്നാമത്തെയാണോ ഞാൻ?”

നവീൻ അവളുടെ മുഖം പരിശോധിച്ചു.

“ഇതുപറയുന്ന അഞ്ജലി മാറിയിട്ടില്ല.”

“നീയും.”

അഞ്ജലി താഴെ വീണ പേന എടുത്തു. അതിന്റെ നിബ് ഒടിഞ്ഞിരുന്നു.

“പേന പോയി,” അവൾ പറഞ്ഞു.

“എന്റെ കൈയിൽ മറ്റൊന്നുണ്ട്.”

“മൂന്നുവർഷത്തിനു ശേഷം വന്നിട്ട് ആദ്യം പേനയാണോ തരുന്നത്?”

“അതെ.”

“എവിടെ?”

“ഇപ്പോൾ അല്ല.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“ശരിയായ സ്ഥലത്ത് കൊടുക്കണം.”

“ഇനിയും രഹസ്യം?”

“കുറച്ച്.”

അവർ കോളേജിനു പുറത്തേക്കു നടന്നു.

കായൽക്കരയിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ അഞ്ജലി തുടർച്ചയായി ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു. വീട്ടിൽ എല്ലാവരും എങ്ങനെയാണ്. മായ എന്തു പഠിക്കുന്നു. രാഘവന്റെ കാലിന് എങ്ങനെയാണ്. മീനാക്ഷി തന്നെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചോ.

ദുബായിലെ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചോ. എത്ര ദിവസത്തെ അവധി.

നവീൻ ഓരോന്നിനും മറുപടി പറഞ്ഞു.

പിന്നെ അവൻ ചോദിച്ചു:

“നീ സാരി ധരിക്കാൻ തുടങ്ങിയോ?”

അഞ്ജലി അവനെ നോക്കി.

“ഇത്ര നേരം ശ്രദ്ധിച്ചത് അതാണോ?”

“ഉം…മാറ്റം കണ്ടു.”

“നീയും മാറി.”

“എങ്ങനെ?”

“മെലിഞ്ഞു. മുഖം ഇരുണ്ടു. സംസാരിക്കുന്നതിനു മുൻപ് കൂടുതൽ ചിന്തിക്കും.”

“അത് നല്ലതല്ലേ?”

“നല്ലതാണോന്നു നോക്കാം.”

കായൽക്കരയിൽ പഴയ കൽബഞ്ചിൽ ഇരുന്നു.

മൂന്നുവർഷത്തെ