Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

കണ്ടെത്തും. നീയും നിന്റെ ജീവിതം ഏതു വഴിക്കാണ് കൊണ്ടുപോകേണ്ടത് എന്ന് തീരുമാനിക്കൂ. ചരിത്രം പഠിക്കണമെങ്കിൽ പഠിക്കൂ.

നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങണമെങ്കിൽ മടങ്ങൂ. മറ്റൊരു ജോലി വേണമെങ്കിൽ നോക്കൂ. അതിനു ശേഷം വീട്ടിൽ വന്നു ചോദിക്കൂ.”

“രണ്ടുവർഷം കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാം ഉറപ്പാകുമോ?”

“ഇല്ല.”

“അപ്പോൾ വീണ്ടും കാത്തിരിക്കണമെന്നു പറയുമോ?”

“എനിക്ക് ഭാവിക്കു തീയതി കൊടുക്കാൻ കഴിയില്ല. നീ തന്നെയല്ലേ പഠിപ്പിച്ചത്, പാലിക്കാൻ കഴിയാത്ത തീയതി വേണ്ടെന്ന്.”

“അത് നീയാണ് പറഞ്ഞത്.”

“ഞാൻ പറഞ്ഞത് നീ പഠിച്ചു.”

നവീന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ചിരി തെളിഞ്ഞെങ്കിലും ഉടനെ മങ്ങി.

“അവർ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ?”

അഞ്ജലി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നേരെ നോക്കി.

“ആദ്യം ചോദിക്കണം.”

“ചോദിച്ചതുകൊണ്ട് സമ്മതിക്കുമോ?”

“എന്റെ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും ബഹുമാനത്തോടെ ചോദിക്കണം. അവർക്ക് നിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാൻ അവകാശമുണ്ട്. എനിക്ക് എന്റെ തീരുമാനത്തെക്കുറിച്ച് പറയാനും.”

“അവർ വീണ്ടും നിന്നെ പൂട്ടിയാൽ?”

“ഇപ്പോൾ ഞാൻ അന്നത്തെപോലൊരു പതിനേഴുകാരിയല്ല. സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ പറ്റുന്ന വ്യക്തി ആണ്.”

“എങ്കിലും അവർ സമ്മതിക്കാതിരുന്നാൽ?”

അഞ്ജലി കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

നഗരവിളക്കുകൾ വെള്ളത്തിൽ ഇളകി. കാറ്റിൽ അവയുടെ രൂപം തകർന്നെങ്കിലും വെളിച്ചം അണഞ്ഞില്ല.

“ചോദിച്ചിട്ടും എന്നെ തന്നില്ലെങ്കിൽ,” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു, “ഞാൻ ഇറങ്ങിവരും.”

നവീൻ അവളെ നോക്കി.

ചിരിക്കണമെന്നു തോന്നിയെങ്കിലും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

“ഇത് കത്തിൽ എഴുതിത്തരുമോ?”

അഞ്ജലിയുടെ മുഖത്ത് അത്ഭുതം.

“എന്തിന്?”

“രണ്ടുവർഷം കഴിഞ്ഞ് വാക്കുമാറ്റിയാൽ തെളിവ് വേണം.”

അവൾ അവന്റെ തോളിൽ ചെറുതായി അടിച്ചു.

“നിനക്ക് ഇന്നും തർക്കിക്കാതെ സംസാരിക്കാൻ അറിയില്ല.”

“നിനക്ക് ഇന്നും തർക്കിക്കാത്ത എന്നെ ഇഷ്ടമാകില്ല.”

“കത്തിലെ എൻ. അധികം തർക്കിച്ചിരുന്നില്ല.”