Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

“അതുകൊണ്ടല്ലേ നേരിലുള്ള നവീനെയും കൂടി ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്?”

അഞ്ജലി മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വെള്ളത്തിലേക്കു നോക്കി.

അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ അവർ ഭാവിയെക്കുറിച്ചു കൂടുതൽ സംസാരിച്ചു.

നവീൻ ദുബായിൽ തിരിച്ചെത്തിയശേഷം ജോലിയോടൊപ്പം ദൂരപഠനത്തിനുള്ള സാധ്യതകൾ അന്വേഷിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു. ചരിത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടാൻ എത്രകാലം വേണ്ടിവന്നാലും തുടങ്ങണം എന്നു അഞ്ജലി പറഞ്ഞു.

അവൾ പഠനം പൂർത്തിയാക്കി പത്രത്തിലോ മാസികയിലോ ജോലി നോക്കും. തുടക്കശമ്പളം കുറവായാലും സ്വന്തം വരുമാനം വേണം.

“നീ ജോലി ചെയ്യുന്ന നഗരം എവിടെയായിരിക്കും?” നവീൻ ചോദിച്ചു.

“അറിയില്ല.”

“ഞാൻ നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയാൽ?”

“വഴി നോക്കാം.”

“അതും അറിയില്ല?”

“എല്ലാം ഇപ്പോൾ അറിയേണ്ടതുണ്ടോ?”

“നീ തന്നെയല്ലേ ജീവിതം തീരുമാനിച്ചിരിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞത്?”

“ദിശ തീരുമാനിക്കണം. ഓരോ കല്ലും ഇപ്പോൾ എണ്ണേണ്ട.”

“പത്രപ്രവർത്തകയ്ക്ക് നല്ല മറുപടിയാണ്.”

“ചരിത്രവിദ്യാർത്ഥിക്ക് മനസ്സിലാകണം.”

നവീൻ പുറപ്പെടുന്നതിനു മുൻപുള്ള ദിവസം അവർ ഗോപാലൻ മാഷിനെ കാണാൻ പോയി.

മാഷ് നവീനെ നോക്കി ചോദിച്ചു:

“ഈ തവണ കത്തുകൾ തുടരുമോ?”

“തുടരും.”

“പേരുകളോടെയോ അക്ഷരങ്ങളോടെയോ?”

“പേരുകളോടെ,” അഞ്ജലി പറഞ്ഞു.

“അക്ഷരങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചോ?”

“ഇല്ല,” നവീൻ പറഞ്ഞു. “സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.”

മാഷ് തലയാട്ടി.

“നല്ലത്. ചില രഹസ്യങ്ങൾ പുറത്തുവന്നശേഷവും സൂക്ഷിക്കണം.”

വായനശാലയിൽനിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ അഞ്ജലി ബാഗിൽനിന്ന് ഒരു കവർ എടുത്തു.

കവറിനു മുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നത്:

നവീന്.

എൻ. എന്ന ഒറ്റ അക്ഷരമല്ല.

പൂർണ്ണമായ പേര്.

“ഇത് നിനക്കാണ്,” അവൾ പറഞ്ഞു.

നവീൻ തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അഞ്ജലി തടഞ്ഞു.

“വിമാനത്തിൽവെച്ച് വായിച്ചാൽ മതി.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“അത്രമാത്രം.”

“വീണ്ടും യാത്രപറച്ചിൽ കത്താണോ?”

“അല്ല.”

“പിന്നെ?”

“തിരികെവരാനുള്ളതാണ്.”

“ഇപ്പോൾ വായിച്ചാൽ തിരികെ വരാൻ പറ്റില്ലേ?”

“നവീൻ.”

അവൻ