Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

വലിയ ഗൗരവക്കാരൻ മാത്രമല്ല, അഹങ്കാരിയുമാണ്.

നവീനും അവളെക്കുറിച്ച് വിധി പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. പുതിയ സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ മകൾ. വള്ളത്തിൽ കയറാനറിയില്ലെങ്കിലും വള്ളക്കാരനോട് വേഗം കൂട്ടാൻ കല്പിക്കും. തനിക്ക് വൈകിയതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ലോകത്തിനാണെന്നു കരുതുന്ന പെൺകുട്ടി.

“നിന്റെ സ്കൂൾ എവിടെയാണ്?” നവീൻ ചോദിച്ചു.

അഞ്ജലി പേര് പറഞ്ഞു.

“എന്റെയും അതേ വഴിയാണ്.”

“നീ ഏതു ക്ലാസിലാണ്?”

“പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്.”

“ഞാൻ പതിനൊന്നിൽ.”

വീണ്ടും നിശ്ശബ്ദത.

തുഴ വെള്ളത്തിൽ പതിക്കുന്ന ശബ്ദം അഞ്ജലി ശ്രദ്ധിച്ചു. എൻ. എഴുതിയ ആദ്യത്തെ കത്ത് ഓർമ്മ വന്നു.

മഴയ്ക്ക് ഒരൊറ്റ ശബ്ദമല്ല.

ഇയാൾ മഴയെക്കുറിച്ചൊന്നും ചിന്തിക്കില്ലെന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചു. തുഴയും വള്ളവും യാത്രാക്കൂലിയും മാത്രമായിരിക്കും മനസ്സിൽ.

“നിന്റെ പേരെന്താണ്?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“നവീൻ.”

അവൾക്ക് ആ പേര് നേരത്തേ അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും അത് പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.

“നിന്റേത്?”

“അഞ്ജലി.”

നവീന്റെ തുഴ ഒരു നിമിഷം വെള്ളത്തിൽ മന്ദമായി.

‘എ’.

സാധാരണമായ ആദ്യക്ഷരം. അനേകം പേരുകൾ തുടങ്ങുന്ന അക്ഷരം. അഞ്ജലി എന്ന പേര് കേട്ടതുകൊണ്ട് മാത്രം അനാവശ്യമായി ബന്ധം കണ്ടെത്തേണ്ട കാര്യമില്ല.

ഗോപാലൻ മാഷ് പുതിയ തൂലികാസുഹൃത്ത് അടുത്തിടെ നാട്ടിലെത്തിയതാണെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവളുടെ കത്തിൽ മാത്രമാണ് അങ്ങനെ എഴുതിയത്.

നവീൻ അഞ്ജലിയെ ഒന്നു നോക്കി.

അവൾ നെറ്റിയിലേക്കു വീണ മുടി അസഹിഷ്ണുതയോടെ മാറ്റുകയായിരുന്നു. മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും വൈകിയതിന്റെ ഉത്കണ്ഠ. കത്തുകളിൽ ലോകത്തെ മറിച്ചുകാണുന്ന ഗ്രാമത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതിയ ഒരാൾ ഇവളായിരിക്കുമെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല.

ഇല്ല.

ഇവൾ ആയിരിക്കില്ല.

“എന്താണ് നോക്കുന്നത്?” അഞ്ജലി ചോദിച്ചു.

“ഒന്നുമില്ല.”

“എങ്കിൽ വേഗം തുഴയൂ.”

നവീന്റെ സംശയം പൂർണ്ണമായി അപ്രത്യക്ഷമായി.

മറുകരയിലെത്തിയപ്പോൾ അവൻ വള്ളം പടിയോട്