Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ചേർത്തു. അഞ്ജലി ഇറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ വീണ്ടും അത് ചാഞ്ഞു. നവീൻ കൈ നീട്ടി.

അവൾ ഒരു നിമിഷം മടിച്ചു. പിന്നെ അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.

നവീന്റെ കൈപ്പത്തി പരുക്കനായിരുന്നു. വിരലുകളിൽ ചെറിയ മുറിവുകൾ. അഞ്ജലി കരയിലെത്തിയ ഉടനെ കൈ പിൻവലിച്ചു.

“എത്രയാണ്?” അവൾ ബാഗ് തുറന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എന്ത്?”

“കൂലി.”

“വേണ്ട.”

“എല്ലാവർക്കും സൗജന്യമായാണോ?”

“അല്ല.”

“അപ്പോൾ എനിക്കു മാത്രം എന്തിന്?”

“ചില്ലറയില്ല.”

“എന്റെ കൈയിൽ ചില്ലറയുണ്ട്.”

അവൾ നാണയം നീട്ടി. നവീൻ വാങ്ങിയില്ല.

“നാളെ അച്ഛന് കൊടുത്താൽ മതി.”

“ഞാൻ കടംവെക്കാറില്ല.”

“ഞാനും കണക്കുപുസ്തകം കൊണ്ടുനടക്കാറില്ല.”

“വാങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ ഇവിടെവെക്കും.”

“വെച്ചാൽ ആരെങ്കിലും എടുത്തോളും.”

സ്കൂൾ ബെൽ ദൂരെയായി കേട്ടു.

അഞ്ജലി നാണയം തിരികെ ബാഗിലിട്ടു.

“നിന്നോട് സംസാരിച്ചുനിന്നാൽ മുഴുവൻ പീരിയഡും പോകും.”

“സംസാരിക്കാൻ പറഞ്ഞത് ഞാനല്ല.”

അവൾ അവനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി വേഗത്തിൽ നടന്നു.

നവീൻ വള്ളം കെട്ടിവെച്ച് പിന്നാലെ നടന്നു. ഒരേ സ്കൂളിലേക്കുള്ള വഴിയായിരുന്നെങ്കിലും അവൻ കുറച്ച് അകലം പാലിച്ചു.

ഉച്ചയ്ക്ക് സ്കൂളിൽനിന്നു മടങ്ങുമ്പോൾ അഞ്ജലി കൂട്ടുകാരിയായ സുമയോട് രാവിലെ നടന്നത് പറഞ്ഞു.

“നവീൻ അങ്ങനെയാണ്,” സുമ പറഞ്ഞു.

“അഹങ്കാരിയോ?”

“അധികം സംസാരിക്കില്ല. പക്ഷേ നല്ല ആളാണ്.”

“നല്ലതിന്റെ ലക്ഷണമൊന്നും ഞാൻ കണ്ടില്ല.”

“നിന്നെ അക്കരെയാക്കിയല്ലോ.”

“പണം വാങ്ങാതിരുന്നത് വലിയ ഔദാര്യമാണോ?”

സുമ ചിരിച്ചു.

“അവന്റെ അച്ഛന് മുട്ടിന് വേദനയാണ്. അതുകൊണ്ട് രാവിലെ നവീനും ആളുകളെ കടത്തും. സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞും പോകും. രാത്രി പഠിക്കും.”

അഞ്ജലി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

“നന്നായി പഠിക്കും,” സുമ തുടർന്നു. “കഴിഞ്ഞവർഷം സ്കൂളിൽ ഒന്നാമനായിരുന്നു.”

“അതുകൊണ്ടായിരിക്കും ഇത്ര ഗൗരവം.”

“നീ