Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ദിവസം, മറുപടി പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ദിവസം, മറുപടി ലഭിച്ച ദിവസം എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു.

ഗോപാലൻ മാഷ് സാധാരണ വ്യാഴാഴ്ചകളിലാണ് കത്തുകൾ കൈമാറിയത്. എന്നാൽ അഞ്ജലിയും നവീനും വ്യാഴാഴ്ചവരെ കാത്തിരിക്കാതെ കത്തുകൾ പെട്ടിയിൽ ഇടാൻ തുടങ്ങി. ചിലപ്പോൾ തിങ്കളാഴ്ച നൽകിയ കത്തിന് ബുധനാഴ്ച മറുപടി കിട്ടും. ചിലപ്പോൾ അഞ്ചുദിവസം ഒന്നുമുണ്ടാവില്ല.

അത്തരം ദിവസങ്ങളിൽ ഇരുവരും തങ്ങൾക്ക് യാതൊരു നിരാശയുമില്ലെന്നു നടിച്ചു.

അഞ്ജലി ഗ്രന്ഥശാലയിലെത്തി പതിവിലധികം നേരം പുസ്തകങ്ങൾ തിരയും. ഗോപാലൻ മാഷ് കവർ എടുത്തുകൊടുക്കാത്തപക്ഷം ചോദിക്കുകയില്ല. ഒടുവിൽ നിരാശ മറച്ചുവെച്ച് പുറത്തേക്കിറങ്ങും.

നവീൻ ഒരു പുസ്തകം തിരികെ കൊടുക്കാനെന്ന പേരിൽ ദിവസവും എത്തുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഗോപാലൻ മാഷ് ചോദിച്ചു:

“നീ പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുന്നതാണോ തിന്നുന്നതാണോ?”

“വായിക്കുന്നു.”

“ഇന്നലെ എടുത്ത മൂന്നുനൂറ് പേജുള്ള പുസ്തകം?”

“പൂർണ്ണമായി വായിച്ചില്ല.”

“അപ്പോൾ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നതെന്തിന്?”

നവീൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

ഗോപാലൻ മാഷ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഡ്രോയറിൽനിന്ന് കവർ എടുത്തു.

“ഇതിനായിരുന്നോ?”

“അല്ല.”

നവീൻ കവർ വാങ്ങി ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിലിട്ടു.

“കള്ളം പറയുന്നതിൽ നിനക്ക് ഇനിയും പരിശീലനം വേണം മോനേ നവീനെ ,” മാഷ് പറഞ്ഞു.

കത്തുകളിൽ അവർ പുസ്തകങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു.

അഞ്ജലി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നോവലുകളുടെ പേരുകൾ എഴുതി. ഒരു പുസ്തകം വായിച്ചശേഷം അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ജീവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അംഗീകരിക്കാൻ പ്രയാസമാണെന്ന് പറഞ്ഞു.

നവീൻ മറുപടി എഴുതി:

ഒരു കഥാപാത്രം യഥാർത്ഥത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്നോ എന്നതിനെക്കാൾ, വായിച്ചശേഷം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് പ്രധാനമെന്ന് തോന്നുന്നു. ചില യഥാർത്ഥ മനുഷ്യരെ നമ്മൾ മറക്കും.

ചില സാങ്കൽപ്പിക മനുഷ്യർ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കൂടെയുണ്ടാകും.

അഞ്ജലി അതിനുത്തരമായി എഴുതി:

അങ്ങനെയെങ്കിൽ പരിചയപ്പെടാതെതന്നെ