Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

വായിച്ചു.

എൻ.-ന്റെ ജീവിതത്തിൽ പണത്തിന് പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് അവൾ ആദ്യമായി മനസ്സിലാക്കി. അവൻ നേരിട്ട് ദാരിദ്ര്യമെന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിച്ചില്ല. എങ്കിലും ആ വാക്ക് ഓരോ വരിയുടെയും പിന്നിൽ നിന്നു.

അവൾ മറുപടി എഴുതി:

സാഹചര്യത്തോട് തോറ്റാലും അത് നിങ്ങളുടെ പരാജയമല്ലെന്ന് ഞാൻ പറയും.

കത്ത് അയച്ചശേഷം ആ വാചകം വളരെ എളുപ്പമാണെന്ന് തോന്നി. പണമുള്ള ഒരാൾക്കു പണമില്ലാത്തവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. അവരുടെ വീട്ടിലും സാമ്പത്തികപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് അച്ഛന്റെ സംഭാഷണങ്ങളിൽനിന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിലും വിശന്നുകിടക്കേണ്ടിവന്നിട്ടില്ല. ഫീസ് അടയ്ക്കുമോ എന്ന ആശങ്ക ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

അടുത്ത കത്തിൽ അവൾ കൂടുതൽ സത്യസന്ധമായി എഴുതി:

കഴിഞ്ഞ കത്തിൽ ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ ഉപദേശം നൽകിയെന്ന് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു. ക്ഷമിക്കണം. എനിക്കറിയാത്ത വേദനയെക്കുറിച്ച് അറിയുന്നതുപോലെ സംസാരിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.

ആ വരി നവീന്റെ മനസ്സിൽ ഏറെനേരം നിന്നു.

ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നവർ പലരുണ്ട്. പക്ഷേ മറ്റൊരാളുടെ വേദന തനിക്ക് പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാകില്ലെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നവർ കുറവാണ്.

പതുക്കെ അവരുടെ കത്തുകൾ നീളാൻ തുടങ്ങി.

കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓർമ്മകൾ.

അഞ്ജലി ആദ്യമായി സൈക്കിൾ ഓടിച്ച ദിവസം. വീണപ്പോൾ കാൽമുട്ടിൽ മുറിവേറ്റിട്ടും കൂട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ കരയാതിരുന്നത്.

നവീൻ ആദ്യമായി ഒറ്റയ്ക്ക് വള്ളം തുഴഞ്ഞ ദിവസം. നടുത്തോട്ടിൽ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ അച്ഛൻ കരയിൽനിന്ന് നിലവിളിച്ചതും ഒടുവിൽ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ശകാരിക്കാതെ ചായ കൊടുത്തതും.

അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ.

അഞ്ജലിക്ക് നഗരത്തിലെ വലിയൊരു കോളേജിൽ പഠിക്കണം. എഴുത്തുകാരിയാകണമോ പത്രപ്രവർത്തകയാകണമോ എന്നുറപ്പില്ല. പക്ഷേ വാക്കുകളുമായി ബന്ധമുള്ള എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം.

നവീന് ചരിത്രം പഠിക്കണം. മനുഷ്യർ യുദ്ധങ്ങൾ നടത്തിയ വർഷങ്ങളല്ല, സാധാരണ മനുഷ്യർ എങ്ങനെ ജീവിച്ചുവെന്ന ചരിത്രം. വള്ളം തുഴഞ്ഞവർ, കൃഷിചെയ്തവർ, കത്തുകളെഴുതി മറുപടി കാത്തിരുന്നവർ