Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

എന്നിവരുടെ ചരിത്രം.

അഞ്ജലി എഴുതി:

നമ്മളെപ്പോലുള്ളവരുടെ കത്തുകൾ ആരെങ്കിലും നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞ് കണ്ടെത്തിയാൽ എന്തായിരിക്കും ചിന്തിക്കുക?

നവീൻ മറുപടി നൽകി:

ആദ്യം അവർ നമ്മുടെ കൈയക്ഷരത്തെ കുറ്റം പറയും. പിന്നെ ഇത്രയും പറയാനുണ്ടായിരുന്നവർ പേരുപോലും പറയാത്തത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന് അത്ഭുതപ്പെടും.

ഒരു ദിവസം അഞ്ജലി ചോദിച്ചു:

നമ്മുടെ പേരുകൾ അറിയാതെതന്നെ സുഹൃത്തുക്കളാകാമോ?

നവീന്റെ മറുപടി ചെറുതായിരുന്നു:

ഒരുപക്ഷേ പേര് അറിയാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഇത്രവേഗം സുഹൃത്തുക്കളായത്.

ആ കത്ത് വായിച്ചപ്പോൾ അഞ്ജലിയുടെ മുഖത്ത് ഉയർന്ന ചിരി അമ്മ ശ്രദ്ധിച്ചു.

“എന്താണ്?”

“ഒന്നുമില്ല.”

“പുസ്തകത്തിലാണോ ചിരി?”

“അതെ.”

“എനിക്കും തരൂ. ചിരിക്കാനുള്ള എന്തെങ്കിലും കിട്ടട്ടെ.”

അഞ്ജലി കത്ത് നോവലിനകത്ത് ഒളിപ്പിച്ചു.

“ഇത് അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാകില്ല.”

അന്ന് രാത്രി അവൾ കത്തുകളെല്ലാം എടുത്ത് തീയതിക്രമത്തിൽ വെച്ചു. ആകെ പതിനൊന്ന്. എൻ.-ന്റെ കൈയക്ഷരം ആദ്യത്തെ കത്തിൽനിന്ന് ഇപ്പോഴത്തേതിലേക്ക് അല്പം മാറിയിരുന്നു.

ആദ്യത്തെ കത്ത് വളരെ സൂക്ഷിച്ചാണ് എഴുതിയത്. പിന്നീടുള്ളവയിൽ തിരുത്തലുകളും വെട്ടലുകളും അരികുകളിൽ ചേർത്ത വാചകങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അപരിചിതനായ ഒരാൾ പതുക്കെ അവളുടെ മുന്നിൽ സൂക്ഷ്മത ഉപേക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.

അവളും അങ്ങനെതന്നെയാണെന്ന് അഞ്ജലി തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.

അധ്യായം 8: കാലവർഷാരംഭം

ജൂൺ മാസത്തിന്റെ ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ആകാശം താഴ്ന്നുവന്നു. മേയമാസത്തിലെ വേനൽ മഴ പോലെയല്ലായിരുന്നു ഇത്.

രാവിലെ തെളിഞ്ഞിരുന്നാലും ഉച്ചയോടെ തെങ്ങുകളുടെ മുകളിൽ കറുത്ത മേഘങ്ങൾ കൂടും. കാറ്റിന്റെ ഗന്ധം മാറിയെന്ന് നാട്ടുകാർ പറഞ്ഞു. ചായക്കടയിൽ ഇരുന്നവർ മഴ എത്തുന്ന തീയതിയെക്കുറിച്ച് തർക്കിച്ചു.

പാടങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവർ ശേഷിച്ച ജോലികൾ വേഗത്തിൽ പൂർത്തിയാക്കി. വീടുകളുടെ ഓടുകൾ മാറ്റിവെച്ചു. വള്ളങ്ങളിൽ പുതിയ താർ പുരട്ടി.

കാലവർഷം എത്തുന്നതിനു മുൻപ് കുട്ടനാട്