Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

കണ്ടു. ചെവി രണ്ടും കൈകൊണ്ട് പൊത്തി, കുട്ടികളെപ്പോലെ കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു അവൾ.

അവൻ ചിരിച്ചു.

അഞ്ജലി അത് കണ്ടു.

ചെവിപൊത്തിയ ഒരു കൈ എടുത്ത് അവൾ അവനെ ശകാരിക്കാനെന്നപോലെ വിരൽചൂണ്ടി. അടുത്ത പൊട്ടിത്തെറിയിൽ ഞെട്ടി വീണ്ടും ചെവി പൊത്തി.

നവീന്റെ ചിരി കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു.

വീട്ടിലെത്തിയശേഷം അഞ്ജലി എൻ.-ന്റെ കത്ത് വീണ്ടും വായിച്ചു. തുടർന്ന് മറുപടി എഴുതാൻ ഇരുന്നു.

പ്രിയപ്പെട്ട എൻ,

ഞാൻ ഉത്സവത്തിനു പോയി. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു. സാധാരണ വഴികൾ വിളക്കുകൾ തെളിയുമ്പോൾ വേറെയാകുന്നു.

സാധാരണ മനുഷ്യരും അങ്ങനെ മാറുമെന്നു നിങ്ങൾ എഴുതിയിരുന്നല്ലോ. ഇന്ന് എനിക്ക് അധികം ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരാളെ മറ്റൊരു വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ടു. അയാൾ പൂർണ്ണമായി മാറിയില്ല.

ഇപ്പോഴും എന്നെ പരിഹസിച്ചു. എന്നിട്ടും ഇതുവരെ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത എന്തോ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

അത് അയാളിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നതാണോ, അതോ ഉത്സവവിളക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കിയ മായയാണോ എന്നറിയില്ല.

അവൾ പേന നിർത്തി.

നവീന്റെ നീല ഷർട്ടും കണ്ണിലെ ചിരിയും മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.

ഒരാൾ നമ്മളെ നോക്കുന്നു എന്നു പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാകുന്ന നിമിഷം എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്ര അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നത്?

ആ ചോദ്യം എഴുതിയശേഷം അഞ്ജലി ദീർഘനേരം നോക്കി.

പിന്നെ മായ്ച്ചില്ല.

അധ്യായം 10: തുറന്നുപറച്ചിലുകൾ

ഉത്സവത്തിനുശേഷം ഗ്രാമം പഴയ താളത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

തോരണങ്ങൾ മഴയിൽ നനഞ്ഞ് നിറംമങ്ങി. താൽക്കാലിക കടകൾ ഇല്ലാതായി. സ്പീക്കറുകളുടെ ശബ്ദം നിലച്ചു. ക്ഷേത്രമതിലിനു പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന തിരക്ക് പിരിഞ്ഞു.

എന്നാൽ അഞ്ജലിയുടെ മനസ്സിൽ ഉത്സവരാത്രി പിരിഞ്ഞില്ല.

നവീന്റെ വാക്കുകൾ അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർത്തു.

ഇപ്പോൾ കാണുന്നുണ്ട്.

അവൻ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് നേരിട്ടു ചോദിക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ