Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

വേനലിൽ വെള്ളത്തിൽ ആകാശം കൂടുതൽ നീലയാകുമെന്നും പറഞ്ഞു.

അവൾ കേൾക്കുന്നില്ലെന്നു നടിച്ചു.

സന്ധ്യയോടെ അവർ ബസിറങ്ങിയ കവലയിൽ ചെറിയ ചായക്കടയും സഹകരണ ബാങ്കും പലചരക്കുകടയും ഒരു സിനിമയുടെ മങ്ങിയ പോസ്റ്ററും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയെത്തിയ ഓഫീസ് പ്യൂൺ തങ്കപ്പൻ സാധനങ്ങൾ നേരത്തെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ എത്തിച്ചുവെന്ന് പറഞ്ഞു.

“ഇനി കുറച്ചുദൂരം വള്ളത്തിൽ പോകണം, സാറേ.”

അഞ്ജലി അച്ഛനെ നോക്കി.

“വള്ളത്തിലോ?”

“റോഡുമുണ്ട്,” തങ്കപ്പൻ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ചെളിയാണ്. വള്ളമാവും എളുപ്പം.”

ചെറിയൊരു യാത്രാവള്ളത്തിൽ മൂന്ന് പെട്ടികളും അവരുടെ ബാഗുകളും കയറ്റി. അഞ്ജലി നടുവിലെ പലകയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്ന് ഇരുന്നു. വള്ളം ഇളകുമ്പോഴെല്ലാം വെള്ളത്തിലേക്കു വീഴുമെന്നു തോന്നി.

വള്ളക്കാരൻ തുഴ വെള്ളത്തിലിട്ടു. വട്ടങ്ങളായി പിരിഞ്ഞ തിരമാലകൾ കരയിലേക്കോടി.

സൂര്യൻ പാടങ്ങൾക്കപ്പുറം താഴുകയായിരുന്നു. ആകാശം മങ്ങിയ ഓറഞ്ചുനിറമായി. വെള്ളത്തിൽ തെങ്ങുകളുടെ പ്രതിഫലനം നീണ്ടുകിടന്നു. വീടുകളിൽ ഓരോന്നായി വിളക്കുകൾ തെളിഞ്ഞു. എവിടെയോ ഒരു റേഡിയോയിൽനിന്ന് വാർത്തയുടെ സിഗ്നേച്ചർ സംഗീതം ഒഴുകിവന്നു.

അഞ്ജലി ആ സൗന്ദര്യത്തെ അംഗീകരിച്ചില്ല.

എങ്കിലും ആദ്യമായി കുട്ടനാടിനെ വെറുക്കാനുള്ള തന്റെ തീരുമാനം അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടാകുമെന്നു അവൾക്കു തോന്നി.

അധ്യായം 2: തോടുകൾക്കിടയിലെ വീട്

പിറ്റേന്നു രാവിലെ ഉണർന്നപ്പോൾ അഞ്ജലിക്ക് ആദ്യം മനസ്സിലായില്ല താൻ എവിടെയാണെന്ന്.

പതിവുപോലെ ജനലിന് പുറത്ത് ബസ് ഹോണുകളില്ല. പാൽക്കാരന്റെ സൈക്കിള് ബെല്ലില്ല. അടുത്ത വീട്ടിലെ റേഡിയോയിൽ നിന്ന് സുപ്രഭാതം കേൾക്കുന്നില്ല. പകരം, അവൾക്ക് അപരിചിതമായൊരു നിശ്ശബ്ദതയുണ്ടായിരുന്നു.

പൂർണ്ണമായ നിശ്ശബ്ദതയല്ല. വെള്ളത്തിന് മീതെ കാറ്റ് വിരലോടിക്കുന്ന ശബ്ദം. ദൂരെ ആരോ വള്ളത്തിന്റെ തുഴ വെള്ളത്തിൽ മുക്കുന്ന മൃദുവായ താളം. തെങ്ങോലകളുടെ ഇടയിൽ കുടുങ്ങിയ കാറ്റിന്റെ നെടുവീർപ്പ്.