Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

എഴുതിയത്.”

“ഇപ്പോൾ?”

അഞ്ജലി മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

ഗോപാലൻ മാഷ് തീ കെടുത്തി. പിന്നെ കൈ കഴുകി അകത്തേക്കു നടന്നു.

“ചില കാര്യങ്ങൾ രഹസ്യമായിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് വളരുന്നതെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ തിരിച്ചറിയൽ നേരത്തെ അറിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ എഴുതുന്ന വാക്കുകൾ മാറും.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“ആൾ ആരാണെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ അയാൾ എന്തു ചിന്തിക്കും എന്ന ഭയം വരും. കുടുംബം എന്താണ്, നാട്ടുകാർ എന്തുപറയും, സ്കൂളിൽ എങ്ങനെ നോക്കും, വഴിയിൽ കണ്ടാൽ എന്തു സംസാരിക്കും എന്നൊക്കെ ചിന്തിക്കും.”

“ഇപ്പോൾ ഭയമില്ലേ?”

“ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ വാക്കുകളോടാണ് മറുപടി പറയുന്നത്. പേരുകളോടല്ല.”

അഞ്ജലി മേശയ്ക്കുമുന്നിലിരുന്നു.

“പേര് ഒരിക്കലും അറിയാൻ പാടില്ലേ?”

“പരിപാടിയുടെ കാലാവധി തീരുന്നതുവരെ വേണ്ട.”

“അത് എപ്പോഴാണ്?”

“ഒരു വർഷം.”

“ഒരു വർഷമോ?”

“ചേരുമ്പോൾ വായിച്ചില്ലേ?”

അഞ്ജലി ഓർത്തുനോക്കി. ചെറിയ ഫോമിന്റെ അടിയിൽ ചില നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല.

“ഒരു വർഷം വളരെ കൂടുതലാണ്.”

“ആദ്യം ഇത് ബോറടിമാറ്റാനുള്ള പരിപാടിയല്ലായിരുന്നോ?”

അവൾ മാഷിനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.

“ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.”

“പറയാത്ത കാര്യങ്ങളും ചിലപ്പോൾ മുഖത്തുണ്ടാകും.”

“എനിക്ക് അയാളെ കാണണമെന്നോ പേര് അറിയണമെന്നോ ഇല്ല.”

“ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.”

അഞ്ജലി കവർ പെട്ടിയിൽ ഇട്ടു. പിന്നെ പുതിയ പുസ്തകമെടുക്കാതെ പുറത്തേക്കു നടന്നു.

വാതിലിനരികിലെത്തിയപ്പോൾ ഗോപാലൻ മാഷ് വിളിച്ചു:

“അഞ്ജലി.”

അവൾ തിരിഞ്ഞു.

“നിനക്കു സത്യത്തിൽ അറിയേണ്ടത് അയാൾ ആരാണ് എന്നാണോ?”

“അതെ.”

“അതോ, നീ മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിച്ച ആളിൽനിന്ന് അയാൾ വ്യത്യസ്തനായിരിക്കുമോ എന്നാണ് പേടി?”

അഞ്ജലി മറുപടി പറയാതെ പോയി.

അന്ന് വൈകിട്ട് നവീൻ വായനശാലയിലെത്തിയപ്പോൾ അവനും സമാനമായ ചോദ്യം