Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ചോദിച്ചു.

“എ ഒരു പെൺകുട്ടിയാണല്ലേ?”

“അത് നിനക്ക് എങ്ങനെ ഉറപ്പായി?”

“അല്ലേ?”

“നിയമം നിനക്ക് നല്ലവണ്ണം അറിയാമല്ലോ.”

“കുറഞ്ഞത് ഈ നാട്ടിലാണോ? അക്കരെയാണോ ഇക്കാരായാണോ അതോ ജെട്ടി കടന്നു പോകണോ? എവിടാ ആ ആളിന്റെ താമസം?”

“നവീനേ.”

മാഷിന്റെ ശബ്ദം ഗൗരവമായി.

നവീൻ മിണ്ടാതായി.

“നിങ്ങളിൽ ഒരാൾ ചോദിച്ചതുപറഞ്ഞാൽ മറ്റെയാൾക്കു നീതിയാകില്ല,” മാഷ് പറഞ്ഞു. “രണ്ടുപേരും ഒരേ വാതിലിന്റെ രണ്ടുവശത്താണ്. ഞാൻ ഒരാൾക്കുവേണ്ടി തുറന്നാൽ മറ്റെയാൾക്കും തുറക്കേണ്ടിവരും.”

“ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ?”

“ആ ദിവസം നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ പേരുപറയാം.”

“അതുവരെ എന്തെങ്കിലും മാറിയാൽ?”

“മാറും.”

“എന്ത്?”

“നിങ്ങൾ.”

നവീൻ കവർ വാങ്ങി പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അസ്തമയസൂര്യന്റെ വെളിച്ചം വെള്ളത്തിൽ നീണ്ടുകിടന്നു. കടവിനടുത്ത് അഞ്ജലി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. അവളുടെ കയ്യിലും ഒരു പുസ്തകം.

“വള്ളം കാത്തിരിക്കുകയാണോ?” നവീൻ ചോദിച്ചു.

“അതെ.”

“ഞാൻ പോകുന്നുണ്ട്.”

അവർ വള്ളത്തിലേക്ക് നടന്നു.

അഞ്ജലി വീണ്ടും ഗോപാലൻ മാഷിന്റെ ചോദ്യം ഓർത്തു.

നീ മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിച്ച ആളിൽനിന്ന് അയാൾ വ്യത്യസ്തനായിരിക്കുമോ എന്നാണ് പേടി?

അവൾ നവീന്റെ പിന്നിലെ നടപ്പു നോക്കി. മഴയിൽ നനഞ്ഞ വരമ്പിലൂടെ അവൻ അനായാസം നടന്നു. ചെളിവെള്ളം നിറഞ്ഞ ഭാഗത്ത് എത്തിയപ്പോൾ തിരിഞ്ഞ് കൈ നീട്ടി.

“ഇവിടെ വഴുക്കും.”

“എനിക്ക് നടക്കാൻ പറ്റും.”

“അറിയാം. എന്നാലും വേണേൽ കൈ പിടിക്കാം.”

അഞ്ജലി മടിച്ചശേഷം കൈ നീട്ടി.

അവന്റെ കൈപ്പത്തി ചൂടുള്ളതായിരുന്നു. ചെളിയുള്ള ഭാഗം കടന്നിട്ടും ഒരു നിമിഷം ഇരുവരും കൈ വിട്ടില്ല. അത് ആദ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞത് അഞ്ജലിയാണോ നവീനാണോ എന്നറിയില്ല.

അവർ ഒരേസമയം കൈകൾ പിൻവലിച്ചു.

വള്ളത്തിൽ കയറിയശേഷം അഞ്ജലി പുസ്തകം തുറന്നു.