Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

വായിക്കുന്നതായി നടിച്ചു. നവീൻ തുഴയാൻ തുടങ്ങി.

“ഗോപാലൻ മാഷ് എന്താണ് പറഞ്ഞത്?” നവീൻ ചോദിച്ചു.

അവൾ ഞെട്ടി.

“എന്തിനെക്കുറിച്ച്?”

“നീ ദേഷ്യപ്പെട്ട് ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നതു കണ്ടു.”

“നീ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ?”

“വരുമ്പോൾ കണ്ടു.”

“ഒന്നുമില്ല.”

“പുസ്തകം കിട്ടിയില്ലേ?”

“കിട്ടി.”

“അപ്പോൾ മാഷ് നിന്നെ വഴക്കുപറഞ്ഞോ?”

“എന്നെ ആരും വഴക്കുപറഞ്ഞിട്ടില്ല.”

“നീ ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചോ ?”

അഞ്ജലി പുസ്തകത്തിൽനിന്ന് തല ഉയർത്തി.

“എന്ത്?”

നവീന്റെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം വേഗത്തിലായി.

“നിന്റെ തൂലികാസുഹൃത്ത് ആരാണെന്ന്.”

“നിനക്ക് അതെങ്ങനെ അറിയാം?”

“മാഷിന്റെ പരിപാടിയിൽ ചേർന്നവരെല്ലാം ഒരുദിവസം ചോദിക്കും.”

“നീ ചോദിച്ചോ ?”

“ഇല്ല.”

അവൻ വളരെ വേഗം മറുപടി പറഞ്ഞതിനാൽ അഞ്ജലി സംശയത്തോടെ നോക്കി.

“കള്ളം.”

“കള്ളമോ? എന്തുകൊണ്ടാണ്?”

“നിന്റെ മുഖം.”

“എന്റെ മുഖത്തിന് എന്താണ്?”

“കള്ളം പറയുമ്പോൾ നീ വെള്ളത്തിലേക്കു നോക്കും.”

നവീൻ അവളുടെ കണ്ണിലേക്കു നേരെ നോക്കി.

“ഇപ്പോൾ നോക്കുന്നില്ല.”

അഞ്ജലിക്ക് പെട്ടെന്ന് ചിരി വന്നു.

“ഇപ്പോൾ പരിശ്രമിച്ചു എന്നെ നോക്കുന്നതാണ്.”

“നീ ചോദിച്ചോ ഇല്ലയോ?”

“ചോദിച്ചു.”

“എന്തുപറഞ്ഞു?”

“ഒരു വർഷം വരെ പറയില്ലെന്ന്.”

“എന്നോടും അതുതന്നെ പറഞ്ഞു.”

അവർ ചില നിമിഷങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി.

രണ്ടുപേരും ഒരേ രഹസ്യവാതിലിനു മുന്നിലാണെന്ന് തോന്നി. എന്നാൽ അതിന്റെ മറുവശത്ത് പരസ്പരമാണെന്ന് ഇരുവർക്കും അറിവില്ല.

“നിനക്ക് തൂലികാസുഹൃത്ത് ആണോ പെണ്ണാണോ?” അഞ്ജലി ചോദിച്ചു.

“പറയില്ല.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“നിയമം.”

“അത്ര അനുസരണയുള്ള ആളാണോ നീ?”

“സാധാരണ അല്ല. ഈ കാര്യത്തിൽ മാത്രം.”

“അപ്പോൾ പെൺകുട്ടിയാണ്.”

നവീൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അഞ്ജലിയുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു അസ്വസ്ഥത പിറന്നു.

നവീൻ ഏതോ പെൺകുട്ടിക്ക് കത്തുകളെഴുതുന്നു. അവൾക്കും