Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

അവനോട് സ്വന്തം ചിന്തകൾ തുറന്നുപറയാൻ കഴിയുന്നു. നവീൻ അവളുടെ കത്തിനായി കാത്തിരിക്കാം. ഉത്സവരാത്രിയിൽ തന്നെ നോക്കിയതുപോലെ മറ്റൊരാളെ നോക്കിയിരിക്കാം.

“എന്താണ് പെട്ടെന്ന് മിണ്ടാതായത്?” നവീൻ ചോദിച്ചു.

“ഒന്നുമില്ല.”

“നിന്റെ തൂലികാസുഹൃത്ത് ആൺകുട്ടിയാണോ?”

“പറയില്ല.”

ഈ തവണ അസ്വസ്ഥത നവീന്റെ മനസ്സിലേക്കു നീങ്ങി.

വള്ളം കടവിലെത്തുന്നതുവരെ അവർ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.

അഞ്ജലി ഇറങ്ങുമ്പോൾ നവീൻ കൈ നീട്ടിയില്ല.

അവൾക്കും അത് ആവശ്യമില്ലെന്നു നടിച്ചു.

അധ്യായം 12: വെള്ളം കടക്കുമ്പോൾ

കാലവർഷം ശക്തമായതോടെ അഞ്ജലിക്ക് നവീന്റെ വള്ളത്തിൽ കൂടുതൽ യാത്ര ചെയ്യേണ്ടിവന്നു.

വലിയ കടത്തുവള്ളത്തിന്റെ സമയം മഴയും ഒഴുക്കും അനുസരിച്ച് മാറി. ചില ദിവസങ്ങളിൽ അത് വരില്ല. അപ്പോഴൊക്കെ നവീൻ സ്കൂൾകുട്ടികളെ ഓരോ സംഘമായി അക്കരെയെത്തിക്കും.

ആദ്യകാലത്ത് അഞ്ജലി മറ്റുള്ളവർ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമാണ് അവന്റെ വള്ളത്തിൽ കയറിയിരുന്നത്. പിന്നീട് ആ നിയമം എപ്പോഴോ മാറി.

ഒരു വൈകുന്നേരം സ്കൂൾ വിട്ടപ്പോൾ കനത്ത മഴയായിരുന്നു. മറ്റു കുട്ടികൾ നേരത്തെ പോയിരുന്നു. അഞ്ജലി ലൈബ്രറിയിൽ പുസ്തകം മടക്കിനൽകിയതുകൊണ്ട് വൈകി. കടവിലെത്തിയപ്പോൾ നവീൻ ഒറ്റയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു.

“അവസാനത്തെ യാത്രയാണ്,” അവൻ പറഞ്ഞു.

“ഞാൻ വന്നില്ലെങ്കിൽ?”

“അഞ്ചുമിനിറ്റ് കാത്തിരുന്നേനേ.”

“അത് കഴിഞ്ഞാൽ?”

“പോകും.”

“കള്ളം.”

“എങ്ങനെ അറിയാം?”

“നീ എന്നെ ഇവിടെ നിർത്തിപ്പോകില്ല.”

നവീൻ വള്ളം പടിയോട് ചേർത്തു.

“അത്ര ഉറപ്പുണ്ടോ?”

“ഉണ്ട്.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

അഞ്ജലി മറുപടി പറയാതെ വള്ളത്തിൽ കയറി.

മഴ നേർത്തതെങ്കിലും തുടർച്ചയായി പെയ്തു. വള്ളത്തിന്റെ അടിയിൽ വെള്ളം കെട്ടിയിരുന്നു. നവീൻ ഒരു ചെറിയ പാത്രം അവളുടെ അടുത്തേക്കു നീക്കി.

“ഇത് കോരിക്കളയാമോ?”

“ഞാനോ?”

“വള്ളത്തിൽ മറ്റാരുമില്ലല്ലോ.”

“നീയല്ലേ വള്ളക്കാരൻ?”

“നീ യാത്രക്കാരിയല്ലേ? വള്ളം