Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

മൂടും. പിന്നെ അടുത്തത്. ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോഴേക്കും പഴയ അതിർത്തി കാണാതായിരിക്കും.

ഇരുവരും കത്ത് പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം പരസ്പരത്തെക്കുറിച്ചാണ് എഴുതിയതെന്ന് അറിയാതെ കവറുകൾ മടക്കി.

അധ്യായം 13: കാസറ്റ് ടേപ്പ്

അഞ്ജലിയുടെ അച്ഛൻ പട്ടണത്തിൽ പോയി മടങ്ങിവന്ന ദിവസം പഴയ കാസറ്റ് പ്ലെയർ നന്നാക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു. ടീവി സെറ്റ് ഇപ്പോഴും പണിമുടക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

“ഇനി വീട്ടിൽ മനുഷ്യരുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാം,” അമ്മ പറഞ്ഞു.

“നമ്മൾ മനുഷ്യരല്ലേ?” അച്ഛൻ ചോദിച്ചു.

“നിങ്ങൾ പത്രത്തിനോടും ഇവൾ പുസ്തകത്തിനോടുമാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.”

അഞ്ജലി തന്റെ കാസറ്റുകൾ പെട്ടിയിൽനിന്നെടുത്തു. പഴയ സിനിമാഗാനങ്ങൾ, ലത നൽകിയ ഹിന്ദി ഗാനങ്ങളുടെ സമാഹാരം, റേഡിയോയിൽനിന്ന് റെക്കോർഡ് ചെയ്ത പാട്ടുകൾ. ചിലതിന്റെ മേൽ പെൻസിലിൽ പാട്ടുകളുടെ പേര് എഴുതിയിരുന്നു.

ചിലതിൽ ‘എ സൈഡ്,’ ‘ബി സൈഡ്’ എന്നെഴുതിയതല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല.

ആ രാത്രി അവൾ ഏറെനാളിനുശേഷം സംഗീതം കേട്ടു. മഴയുടെ ശബ്ദത്തിനൊപ്പം പാട്ട് മുറിയിലൊഴുകി. ടേപ്പിന്റെ പഴക്കം കാരണം ഇടയ്ക്കിടെ ശബ്ദം താഴുകയും ഉയരുകയും ചെയ്തു.

അടുത്ത കത്തിൽ അവൾ എൻ.-നോട് ചോദിച്ചു:

നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള പാട്ടുകളുണ്ടോ? പുസ്തകങ്ങളെക്കുറിച്ച് നമ്മൾ ഏറെ സംസാരിച്ചു. സംഗീതത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

നവീന്റെ വീട്ടിൽ കാസറ്റ് പ്ലെയർ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ചായക്കടയിലെ റേഡിയോയും സുഹൃത്തായ രമേശിന്റെ വീട്ടിലെ ടേപ്പ് റെക്കോർഡറുമായിരുന്നു സംഗീതത്തിന്റെ ലോകം. രമേശിന്റെ ചേട്ടൻ ഗൾഫിൽനിന്ന് കാസറ്റുകൾ അയയ്ക്കുമായിരുന്നു.

നവീൻ മറുപടി എഴുതി:

എനിക്ക് പാട്ടുകൾ ഇഷ്ടമാണ്. പക്ഷേ സ്വന്തമായി കാസറ്റുകളില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇഷ്ടമുള്ള പാട്ട് കേൾക്കാൻ മറ്റൊരാളുടെ ഇഷ്ടസമയത്തിനായി കാത്തിരിക്കണം.

ചില പാട്ടുകൾ അങ്ങനെ കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ടായിരിക്കാം കൂടുതൽ ഓർമ്മയിൽ നിൽക്കുന്നത്. നമുക്ക് വേണമെന്നപ്പോൾ കേൾക്കാൻ കഴിയാത്തത് വീണ്ടും കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം