Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

നിലനിർത്തും.

അവൻ അഞ്ച് പാട്ടുകളുടെ പേരെഴുതി. ഓരോ പാട്ടിനോടും ചേർന്ന് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇഷ്ടമെന്നും.

ഒരു പാട്ടിനു സമീപം എഴുതി:

ഇതിന്റെ തുടക്കത്തിലെ വയലിൻ കേൾക്കുമ്പോൾ രാവിലെ മഞ്ഞുള്ള തോടിലൂടെ വള്ളം പോകുന്നതുപോലെ തോന്നും.

അഞ്ജലി ആ പാട്ട് സ്വന്തം കാസറ്റുകളിൽ തിരഞ്ഞു. ഇല്ലായിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം സ്കൂളിലെ കൂട്ടുകാരികളോട് ചോദിച്ചു. സുമയുടെ ചേട്ടന്റെ കൈയിൽ ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞു.

രണ്ടുദിവസത്തിനുശേഷം അവൾ കാസറ്റ് കടംവാങ്ങി.

വീട്ടിലെത്തിയ ഉടനെ പാട്ട് കേട്ടു.

തുടക്കത്തിലെ വയലിൻ ഉയർന്നപ്പോൾ കണ്ണടച്ചു. രാവിലെ മഞ്ഞുള്ള തോട് മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. എന്നാൽ വള്ളത്തിന്റെ പിന്നിൽ എൻ.-ന്റെ മുഖമല്ല. നവീന്റെ മുഖമാണ് വന്നത്.

അവൾ പെട്ടെന്ന് കണ്ണുതുറന്നു.

പാട്ട് നിർത്തിയില്ല.

വീണ്ടും ആദ്യം മുതൽ കേട്ടു.

പിന്നെയും.

മൂന്നാം തവണ കേൾക്കുമ്പോൾ അമ്മ മുറിയിലേക്കുവന്നു.

“ഈ പാട്ട് തന്നെയാണോ കാസറ്റിൽ ഉള്ളത്?”

“വേറെയും ഉണ്ട്.”

“പിന്നെ എന്തിനാണ് ഇതു മാത്രം കേൾക്കുന്നത്?”

“ഇഷ്ടമായി.”

“ഇപ്പൊ അടുപ്പിച്ചു നാലാമത്തെ തവണയാണ്.”

“അമ്മ എണ്ണിയിരുന്നോ?”

“ഈ വീട്ടിൽ വേറെ ശബ്ദമില്ലല്ലോ. എണ്ണാതെതന്നെ അറിയാം.”

അഞ്ജലി ശബ്ദം കുറച്ചു. എന്നിട്ട് അമ്മേടെ മുഖത്ത് നോക്കി ഘോഷ്ടി കാണിച്ചു.

അടുത്ത കത്തിൽ അവൾ എഴുതി:

നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ പാട്ട് കേട്ടു. മഞ്ഞുള്ള തോടിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അങ്ങനെ തോന്നുമായിരുന്നോ എന്നറിയില്ല. ഇപ്പോൾ ആ പാട്ട് കേൾക്കുമ്പോൾ മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.

ഒരാളുടെ ഓർമ്മ മറ്റൊരാളുടെ പാട്ടിൽ ചേർക്കുന്നത് മോഷണമാണോ?

നവീൻ മറുപടി നൽകി:

അല്ല. പാട്ടുകൾക്ക് എല്ലാവരുടെയും ഓർമ്മകൾ സൂക്ഷിക്കാൻ മതിയായ സ്ഥലം ഉണ്ടായിരിക്കും.

ഇനി ആ പാട്ട് കേൾക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എവിടെയോ അതു