Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

വാതിൽ തുറക്കുമോ എന്നറിയില്ല.

നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് വാങ്ങിയത് എന്നു പറയുന്നില്ല. പക്ഷേ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ കുറച്ചുകൂടി വൈകുമായിരുന്നെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നു.

കത്ത് വായിച്ചപ്പോൾ അഞ്ജലിക്ക് സ്വന്തം സന്തോഷം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല.

അവൾ ഉടനെ കടവിലേക്കോടി.

നവീൻ വള്ളത്തിൽനിന്ന് ചാക്കുകൾ ഇറക്കുകയായിരുന്നു.

“നീ ഫോം വാങ്ങിയോ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

അവൻ അമ്പരന്നു.

“നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?”

അഞ്ജലി നിശ്ചലമായി.

എൻ.-ന്റെ കത്തിൽനിന്നാണ് അറിഞ്ഞത്. നവീൻ തന്നെയാണോ എൻ.?

പക്ഷേ സ്കൂളിൽ ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞിരിക്കാം. സുമ പറഞ്ഞോ? ഗോപാലൻ മാഷ് പറഞ്ഞോ?

അവൾ വേഗം പറഞ്ഞു:

“സുമ പറഞ്ഞു.”

“സുമയ്ക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?”

“സ്കൂളിൽ എല്ലാവർക്കും അറിയാം.”

“ഓ.”

നവീന്റെ സംശയം പൂർണ്ണമായി മാറിയില്ല.

“നിനക്ക് സന്തോഷമില്ലേ?” അഞ്ജലി ചോദിച്ചു.

“ഉണ്ട്.”

“മുഖത്ത് കാണുന്നില്ല.”

“എല്ലാം മുഖത്ത് കാണിക്കണമെന്നില്ല.”

“ഞാൻ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണോ വാങ്ങിയത്?”

“അല്ല.”

അഞ്ജലി മുഖംചുളിച്ചു.

നവീൻ ചാക്ക് താഴെവെച്ചു.

“നീ പറഞ്ഞതും കാരണമാണ്.”

അവളുടെ മുഖം ഉടനെ തെളിഞ്ഞു.

നവീൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.

ആ നിമിഷം അവന് ഉറപ്പായി തോന്നി.

അവൾ തന്നെയാകാം.

എന്നാൽ ചോദിക്കാൻ കഴിയില്ല.

അവൾ അല്ലെങ്കിൽ?

അവൾ തന്നെയാണെങ്കിൽ പോലും, അതു തിരിച്ചറിയാൻ തനിക്ക് അവകാശമുണ്ടോ?

വായനശാലയുടെ നിയമം അവരെ തടഞ്ഞുനിർത്തി.

അതിലും ശക്തമായി, സ്വന്തം ഹൃദയം തെറ്റായ ഉത്തരത്തെ ഭയന്നു.

അധ്യായം 16: വെളിപ്പെടാതെ പോയ പേര്

ആ വർഷത്തെ ഏറ്റവും കനത്ത മഴയുള്ള രാത്രികളിലൊന്നായിരുന്നു അത്.

വീട്ടിന്റെ മേൽക്കൂരയിൽ മഴ പതിക്കുന്ന ശബ്ദം അത്ര ശക്തമായിരുന്നതിനാൽ അടുത്തിരുന്നവരുടെ വാക്കുകൾ പോലും വ്യക്തമായി കേൾക്കാനായില്ല. വൈദ്യുതി വൈകുന്നേരംതന്നെ പോയിരുന്നു. തോട്ടിലെ വെള്ളം വരാന്തയിലേക്കുള്ള അവസാന