Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

പടിക്കു താഴെയെത്തി.

അഞ്ജലി മണ്ണെണ്ണവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ എൻ.-ന് കത്തെഴുതി.

അവളുടെ മുന്നിൽ തുറന്നുകിടന്നത് നവീൻ നൽകിയ കാസറ്റിന്റെ കവർ. അതിലെ കൈയക്ഷരം വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കുകയായിരുന്നു.

സംശയം ഇപ്പോൾ ഇല്ലാതായിരുന്നില്ല. അതിന് രൂപം ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

എൻ.-ന്റെ വാക്കുകളിൽ കേൾക്കുന്ന ചില ചിന്തകൾ നവീൻ നേരിൽ പറയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. രണ്ടുപേർക്കും ഒരേ പാട്ടുകൾ ഇഷ്ടം. രണ്ടുപേരും ചരിത്രം പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

രണ്ടുപേരുടെയും കുടുംബത്തിൽ വള്ളത്തിന്റെ അറ്റകുറ്റപ്പണിയെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കും. എൻ. അപേക്ഷാഫോം വാങ്ങിയ അതേ ദിവസം നവീനും വാങ്ങി.

ഇത്രയും സാമ്യം യാദൃച്ഛികമാകുമോ? ആകാൻ സാധ്യത ഇല്ല.

അഞ്ജലി പഴയ കത്തുകൾ ഒന്നൊന്നായി വായിച്ചു.

ആദ്യത്തെ കത്ത്.

മഴ വെള്ളത്തിൽ വരയ്ക്കുന്ന വൃത്തങ്ങൾ.

രണ്ടാമത്തെ കത്ത്.

ഒരു ദിവസം ഈ സ്ഥലം വിട്ടുപോകേണ്ടിവരുമെന്ന ഭയം.

പിന്നീടുള്ള കത്ത്.

പണമെന്ന് ഓരോ വാക്കിനും വിലയുള്ള വീട്.

ചരിത്രം പഠിക്കാനുള്ള സ്വപ്നം.

ഇതെല്ലാം നവീന്റെ ജീവിതവുമായി ഒത്തുചേരുന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആവേശവും നിരാശയും ഒരുമിച്ചു.

എൻ. നവീൻ തന്നെയാണെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് ഇതുവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല?

നവീൻ അവളുടെ കത്തുകൾ വായിച്ചിട്ടും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലേ?

അതോ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും നടിക്കുകയാണോ?

അവൾ പുതിയ താളിൽ എഴുതി:

പ്രിയപ്പെട്ട എൻ,

ചില ദിവസങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ എനിക്ക് വളരെ അടുത്താണെന്നു തോന്നുന്നു. ഒരേ മഴ കേൾക്കുന്നത്ര അടുത്ത്. ഒരേ വഴിയിലൂടെ നടക്കുന്നതുപോലെ. ഞാൻ കാണുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങളും കണ്ടിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് തോന്നുന്നു.

നിങ്ങൾ ഈ നാട്ടിലാണോ താമസിക്കുന്നത്?

ചോദ്യം കണ്ടപ്പോൾ അവൾ നിർത്തി.

ഇത് നിയമലംഘനമാണോ? ചോദിക്കാൻ പാടില്ലെന്ന് ഗോപാലൻ മാഷ് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഉത്തരം പറയാൻ പാടില്ലെന്നു മാത്രമാണ് പറഞ്ഞത്.

അവൾ