Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ഇപ്പോഴും കടവിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ഈ തവണ രണ്ടുപേരും കൈ ഉയർത്തിയില്ല.

ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവർക്കിടയിലെ രണ്ടു അക്ഷരങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ പേരുകളുണ്ടായിരുന്നു.

എയും എനും.

അഞ്ജലിയും നവീനും.

അധ്യായം 18: പേരുപറഞ്ഞുള്ള ആദ്യത്തെ കത്ത്

പരസ്പരം തിരിച്ചറിഞ്ഞശേഷമുള്ള ആദ്യത്തെ ദിവസം അഞ്ജലിക്ക് വിചിത്രമായി തോന്നി.

സ്കൂളിൽ അധ്യാപകർ പറഞ്ഞതൊന്നും ശരിയായി ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നോട്ടുബുക്കിൽ തീയതി എഴുതിയശേഷം അറിയാതെ ‘എൻ’ എന്ന അക്ഷരം വരച്ചു. ഉടനെ അതിനു മുകളിൽ പൂവിന്റെ ചിത്രം വരച്ച് മറച്ചു.

ഇടവേളയിൽ സുമ ചോദിച്ചു:

“എന്താണ് ഇന്ന് ചിരിക്കുന്നത്?”

“ഞാൻ ചിരിക്കുന്നില്ല.”

“അതാണ് പ്രശ്നം. ചിരിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെയാണ്.”

“നിനക്ക് വേറെ ജോലിയില്ലേ?”

“ഉണ്ട്. പക്ഷേ ഇതാണ് കൂടുതൽ രസം.”

അഞ്ജലി മറുപടി പറയാതെ പുസ്തകം തുറന്നു.

ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ലാസിന്റെ ജനലിലൂടെ തോട് കാണാനായില്ല. എങ്കിലും നവീൻ എവിടെയാണെന്നും എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നതെന്നും അവൾക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമ്മ വന്നു.

അവനും ഇതുപോലെ അസ്വസ്ഥനായിരിക്കുമോ?

അതോ തന്റെ സംശയം ശരിയാണെന്ന് ഉറപ്പായതോടെ സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്കു മടങ്ങിയോ?

കത്തിലെ എൻ. ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി.

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവൻ കത്തിലെ എൻ. മാത്രമല്ല.

അവൻ നവീനാണ്.

വൈകുന്നേരം സ്കൂൾ വിട്ടിറങ്ങിയപ്പോൾ നവീൻ കടവിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. രാഘവനാണ് വള്ളവുമായി വന്നത്.

“നവീൻ എവിടെ?” ചോദ്യം അഞ്ജലിയുടെ വായിൽനിന്ന് വളരെ വേഗം പുറത്തുവന്നു.

രാഘവൻ അവളെ നോക്കി.

“വായനശാലയിലേക്കു പോയി മോളെ. പുസ്തകം കൊടുക്കാനുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു.”

“ഓ.”

അവൾ അനാസക്തയായി നടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

വള്ളയാത്ര മുഴുവൻ വായനശാലയിൽ പോകണമോ വേണ്ടയോ എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു. വീട്ടിലെത്തിയശേഷം പുസ്തകം മാറ്റണമെന്നു പറഞ്ഞ് വീണ്ടും പുറപ്പെടുന്നത്