Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ആദ്യത്തെ കത്തിൽ മഴയുടെ ഏതു ശബ്ദമാണ് നിനക്കിഷ്ടമെന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു. വള്ളത്തിൽ ആദ്യമായി കയറിയപ്പോൾ നീ ഒരു നിമിഷം പോലും മിണ്ടാതിരുന്നില്ല.

മഴയെക്കുറിച്ച് ഇത്ര മനോഹരമായി എഴുതിയ പെൺകുട്ടിയും എന്നോട് വേഗം തുഴയാൻ കല്പിച്ച പെൺകുട്ടിയും ഒരാളാണെന്ന് അന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുമായിരുന്നില്ല.

നിന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്. അതേസമയം ചെറിയൊരു പേടിയുമുണ്ട്. ഇനി ഞാൻ എഴുതുന്ന ഓരോ വാക്കും നാളെ നിന്റെ കണ്ണിൽ കാണുമല്ലോ.

എങ്കിലും എഴുതാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. നേരിൽ പറയാൻ കഴിയാത്ത ഒരുകാര്യമുണ്ടെന്ന് രാവിലെ പറഞ്ഞിരുന്നു. അത് ഇപ്പോഴും പറയുന്നില്ല. എഴുതുകയും ചെയ്യുന്നില്ല. ചില കാര്യങ്ങൾ ഒരു ദിവസം കൂടി കാത്തിരുന്നാൽ നഷ്ടമാകില്ലെന്ന് കരുതുന്നു.

എൻ. എന്നു എഴുതുന്നതു ഇനി ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാൽ,

നവീൻ.

അഞ്ജലി കത്ത് രണ്ടുതവണ വായിച്ചു.

പിന്നെ മൂന്നാമതും.

ഈ പ്രാവശ്യം എണ്ണാൻ ആരുമില്ലായിരുന്നു.

അവൾ മറുപടി എഴുതാൻ ഇരുന്നു. ആദ്യവരിയായി ‘പ്രിയപ്പെട്ട നവീൻ’ എന്ന് എഴുതിയപ്പോൾ പേന കുറച്ചുനേരം നിശ്ചലമായി.

പൂർണ്ണമായ പേര്.

അവന്റെ മുഖവും ശബ്ദവും കൈയിലെ മുറിവുകളും ചിരിയും എല്ലാം ആ പേരിനകത്തുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ എഴുതി:

പ്രിയപ്പെട്ട നവീൻ,

നിന്റെ പേര് എഴുതുമ്പോൾ കത്ത് കുറച്ചുകൂടി യഥാർത്ഥമാകുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കുറച്ചുകൂടി പേടിയുമുണ്ട്.

അക്ഷരങ്ങളായിരുന്നപ്പോൾ നമ്മൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ പേരുകളായശേഷവും പറയാൻ കഴിയുമോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

എങ്കിലും ശ്രമിക്കാം.

നേരിൽ പറയാത്ത കാര്യം പറയാൻ ഒരു ദിവസം കൂടി വേണമെന്നു നീ എഴുതിയല്ലോ. എനിക്ക് കാത്തിരിക്കാം. പക്ഷേ വളരെ ദിവസങ്ങൾ കാത്തിരുത്തിയാൽ ഞാൻ ചോദിക്കും.

ഈ കത്ത് പെട്ടിയിൽ ഇടുന്നില്ല. നാളെ നേരിട്ട് തരാം. അല്ലെങ്കിൽ