Chapter Title : മാന്ത്രിക നിലാവിലെ പെണ്ണടയാളങ്ങൾ 4 [Shan1994]
അവരാദ്യം എന്നെ സമാധാനപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. പിന്നീട് കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് ദിവസമായി നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഞാൻ അവരോട് കൃത്യമായി പറഞ്ഞു. എല്ലാം കേട്ടുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
അബി : "കുഴപ്പമില്ലടാ... നമുക്ക് ശരിയാക്കാം, നോക്കട്ടെ."
അവരുടെ പ്രതികരണം എനിക്ക് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം നൽകിയെങ്കിലും,
കോൾ കട്ട് ചെയ്ത ശേഷം ഞാൻ വീണ്ടും ഷെറിനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, അവളുടെ ഫോൺ അപ്പോഴും സ്വിച്ച് ഓഫ് തന്നെയായിരുന്നു.
അതിനുശേഷം ഞാൻ എന്റെ ഉമ്മാനെ വിളിച്ചു. എന്റെ സങ്കടങ്ങളൊന്നും അറിയിക്കാതെ പരമാവധി സാധാരണ പോലെ സംസാരിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു . ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു, ഉമ്മ കോൾ എടുത്തു.
ഉമ്മ: "ഹലോ..."
ഞാൻ: "ഹലോ ഉമ്മാ..."
ഉമ്മ : "എന്തുപറ്റിടാ മോനെ? നിന്റെ സൗണ്ട് വല്ലാതിരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ?"
ഞാൻ : "ഒന്നുമില്ല ഉമ്മാ... ഞാൻ ഇവിടെ റൂമിലാണ്."
ഉമ്മ: "ഇന്ന് നീ ക്ലാസിനു പോയില്ലേ?"
ഞാൻ: "ഇല്ല, പോയില്ല. ഒരു മൂഡ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അതുകൊണ്ട് പോയില്ല."
ഉമ്മ: "അതെന്താ? നീ പഠിക്കാനാണെന്നും പറഞ്ഞല്ലേ ഇവിടുന്ന് പോയേ?"
ഞാൻ : "അതെ, പഠിക്കാനാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാ പോയേ. പക്ഷേ എനിക്ക് ഇനി അതിനു പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല."
ഉമ്മ : "അതെന്താടാ പെട്ടെന്ന്?
ഞാൻ: "ഒന്നുമില്ല ഉമ്മാ, ഞാൻ വന്നിട്ട് പറയാം."
(വലിയ സങ്കടത്തോടെ ഞാൻ ആ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു.)
പിന്നീട് ഒരുപാട് സങ്കടത്തോടെ ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. എത്ര സമയം അങ്ങനെ അവിടെ ഇരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് കൃത്യമായി ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒടുവിൽ, ഏറെ വൈകി അബിയുടെ കോൾ വരുമ്പോഴാണ് ഞാൻ ആ ചിന്തകളിൽ നിന്ന്
💬 Comments
View all comments