Chapter Title : മഴനീർച്ചാലുകൾ [കത്തനാർ]

ചെറിയൊരു നിമിഷം മാത്രം.

എന്നാൽ അവന് അങ്ങനെ തോന്നിയില്ല.

സമയം അല്പനേരം നിലച്ചതുപോലെ ഒരു തോന്നൽ.

മഴയുടെ ശബ്ദം പോലും അകലെയായി മാറിയതുപോലെ.

പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ദേവിക നോട്ടം മാറ്റി.

അവൾ നിൽക്കുകയോ പുഞ്ചിരിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല.

കൈ വീശിയില്ല.

സംസാരിക്കാനും ശ്രമിച്ചില്ല.

പകരം തല താഴ്ത്തി വീണ്ടും നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഇത്തവണ അല്പം വേഗത്തിൽ.

എന്തിൽ നിന്നോ ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ.

അരവിന്ദ് അന്ന് വിട്ടു കൊടുക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലാരുന്നു. അവൻ പുറകെ ഓടി, കുടയുമായി. അവളുടെ അടുത്തുവന്നു ആ കാലൻകുട അവളെ ചൂടി. അവൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ ശ്രമിച്ചു.

അവൻ അവളെ തോളിൽ പിടിച്ചു കുടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിക്കാൻ ഇടതുകൈ നീട്ടി. എന്നാൽ അവ ചെന്ന് പിടിച്ചത്, ഞാൻ തന്നെ പോയ്കൊള്ളാം എന്ന് പറയാൻ തിരിഞ്ഞ അവളുടെ വലത്തെ മുലയിലാണ്.

കൈകൾ തിരിച്ചെടുത്തു ക്ഷമാപണം നടത്താൻ അവന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നതിനു മുൻപേ അവന്റെ ശരീരം അനങ്ങികഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ മൃദുവായി അത് ഞെക്കി.

ഠപ്പേ എന്നുള്ള ഒരു ശബ്ദം മാത്രം അവന്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങി. മഴയുടെ ദ്വനി എപ്പഴോ അവന്റെ കാതുകളിൽ നിലച്ചിരുന്നു. മുഖത്തു വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികളുടെയും നനഞ്ഞ ആ മണ്ണിന്റെയും ഇടയിൽ കാർമേഘങ്ങളെയും വീക്ഷിച്ചു അവൻ കിടന്നു.

അദ്ധ്യായം 2 ശുഭം. കഥ തുടരും…