Chapter Title : മഴനീർച്ചാലുകൾ [കത്തനാർ]

വഴിയിലൂടെ ഒരാൾ നടന്നു പോവുകയായിരുന്നു.

ദേവിക.

കൈയിൽ പുസ്തകങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

മഴ നനയാതിരിക്കാൻ ഒരു ഷാൾ തലമുകളിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടിരുന്നെങ്കിലും കാറ്റ് അതിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും പറത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അവൾ വേഗത്തിൽ നടക്കുകയായിരുന്നു.

എവിടെയെങ്കിലും എത്തേണ്ട ഒരു തിരക്കുള്ളതുപോലെ.

അരവിന്ദ് അറിയാതെ തന്നെ അവളെ നോക്കിനിന്നു.

ഇപ്പോൾ അത് പതിവായി മാറിയിരുന്നു.

ദൂരെയെങ്കിലും ദേവുവിനെ കണ്ടാൽ അവന്റെ ശ്രദ്ധ സ്വാഭാവികമായി അവളിലേക്ക് നീങ്ങിപ്പോകും.

എന്താണ് അവളിൽ ഇത്രയും വ്യത്യസ്തം?

അതിന്റെ ഉത്തരം അവന് ഇപ്പോഴും കണ്ടുപിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

അവളുടെ സൗന്ദര്യമോ?

ശാന്തതയോ?

സംസാരത്തിലെ ലാളിത്യമോ?

അതോ എല്ലാവരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഒരുതരം അകലം സൂക്ഷിക്കുന്ന സ്വഭാവമോ?

അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹം ദിവസേന കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അപ്പോഴായിരുന്നു ദേവിക പെട്ടെന്ന് തല ഉയർത്തിയത്.

ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അവളുടെ നോട്ടം നേരെ വരാന്തയിലേക്കുവന്നു.

അരവിന്ദിനെ കണ്ടു.

അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിമുട്ടി.

വളരെ ചെറിയൊരു നിമിഷം മാത്രം.

എന്നാൽ അവന് അങ്ങനെ തോന്നിയില്ല.

സമയം അല്പനേരം നിലച്ചതുപോലെ ഒരു തോന്നൽ.

മഴയുടെ ശബ്ദം പോലും അകലെയായി മാറിയതുപോലെ.

പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ദേവിക നോട്ടം മാറ്റി.

അവൾ നിൽക്കുകയോ പുഞ്ചിരിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല.

കൈ വീശിയില്ല.

സംസാരിക്കാനും ശ്രമിച്ചില്ല.

പകരം തല താഴ്ത്തി വീണ്ടും നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഇത്തവണ അല്പം വേഗത്തിൽ.

എന്തിൽ നിന്നോ ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ.

അരവിന്ദ് അന്ന് വിട്ടു കൊടുക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലാരുന്നു. അവൻ പുറകെ ഓടി, കുടയുമായി. അവളുടെ അടുത്തുവന്നു ആ കാലൻകുട അവളെ ചൂടി. അവൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ ശ്രമിച്ചു.

അവൻ അവളെ തോളിൽ പിടിച്ചു കുടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക്