Chapter Title : മഴനീർച്ചാലുകൾ [കത്തനാർ]
വലിക്കാൻ ഇടതുകൈ നീട്ടി. എന്നാൽ അവ ചെന്ന് പിടിച്ചത്, ഞാൻ തന്നെ പോയ്കൊള്ളാം എന്ന് പറയാൻ തിരിഞ്ഞ അവളുടെ വലത്തെ മുലയിലാണ്.
കൈകൾ തിരിച്ചെടുത്തു ക്ഷമാപണം നടത്താൻ അവന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നതിനു മുൻപേ അവന്റെ ശരീരം അനങ്ങികഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ മൃദുവായി അത് ഞെക്കി.
ഠപ്പേ എന്നുള്ള ഒരു ശബ്ദം മാത്രം അവന്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങി. മഴയുടെ ദ്വനി എപ്പഴോ അവന്റെ കാതുകളിൽ നിലച്ചിരുന്നു. മുഖത്തു വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികളുടെയും നനഞ്ഞ ആ മണ്ണിന്റെയും ഇടയിൽ കാർമേഘങ്ങളെയും വീക്ഷിച്ചു അവൻ കിടന്നു.
അദ്ധ്യായം 2 ശുഭം. കഥ തുടരും…
💬 Comments
View all comments