Chapter Title : മഴനീർച്ചാലുകൾ [കത്തനാർ]

അനുവദിക്കാത്തതും.

അരവിന്ദ് കുറച്ചുനേരം കൂടി അവിടെ നിന്നു.

അവൾ വീണ്ടും പുസ്തകം തുറന്നില്ല.

അതുപോലെ സംസാരിക്കാനും ശ്രമിച്ചില്ല.

ഒടുവിൽ അവൻ തന്നെ മടങ്ങി.

തിരിഞ്ഞുനടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു നിരാശ തോന്നി.

മഴയിൽ കണ്ട ആ പെൺകുട്ടി ഇങ്ങനെ അകന്നുനിൽക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായില്ല.

അതിനുശേഷം പലതവണ അവർ തമ്മിൽ കണ്ടുമുട്ടി.

കിണറിനരികിൽ.

തോട്ടത്തിൽ.

വഴിയോരത്ത്.

ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോൾ.

വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ കുട്ടികൾക്ക് ട്യൂഷൻ എടുക്കുമ്പോൾ.

ഓരോ തവണയും സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് അരവിന്ദായിരുന്നു.

ഓരോ തവണയും മറുപടി പറഞ്ഞത് ദേവികയും.

പക്ഷേ അത്രത്തോളം മാത്രം.

"എങ്ങനെയുണ്ട്?"

"സുഖമാണ്."

"കോളേജിൽ പരീക്ഷയുണ്ടോ?"

"അടുത്ത മാസം."

"ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞോ?"

"അതെ."

പറയേണ്ട കാര്യം കഴിഞ്ഞാൽ അവൾ ഉടൻ പോകും.

നിൽക്കേണ്ടതിലധികം ഒരിക്കലും നിൽക്കാറില്ല.

അത് ഇപ്പോൾ അരവിന്ദ് വ്യക്തമായി ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഒരു വൈകുന്നേരം ലൈബ്രറിയിൽ പോയപ്പോൾ ഒരു പുസ്തകം അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു.

ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുസ്തകം.

ദേവികയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാകുമെന്ന് അവൻ കരുതി.

അടുത്ത ദിവസം അത് അവൾക്ക് നൽകി.

"നിനക്ക് ഇഷ്ടമാകുമെന്ന് തോന്നി."

ദേവിക അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി.

പിന്നെ പുസ്തകം വാങ്ങി.

"നന്ദി."

ആ ദിവസം അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു സന്തോഷം കണ്ടതായി അവന് തോന്നി.

അതുകൊണ്ട് അവന് സന്തോഷം തോന്നി.

പക്ഷേ അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ ദേവിക പുസ്തകം തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു.

"ഇതാ."

അരവിന്ദ് അമ്പരന്നു.

"വായിച്ചു തീർന്നോ?"

"ഇല്ല."

"പിന്നെ എന്തിന് തിരികെ തരുന്നത്?"

ദേവിക കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

പിന്നെ പറഞ്ഞു.

"വേറെയാളുടെ പുസ്തകങ്ങൾ അധികം ദിവസം കയ്യിൽ