Chapter Title : മഴനീർച്ചാലുകൾ [കത്തനാർ]

അവന് ഇഷ്ടമുള്ള ചമ്മന്തി ഏതാണ്.

പായസത്തിൽ എത്ര നെയ്യ് വേണം.

മഴയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ചൂട് കാപ്പി കുടിക്കുന്ന ശീലം.

രാത്രി വൈകി പുസ്തകം വായിക്കുന്ന പതിവ്.

ഇതെല്ലാം അവൾക്ക് ഇപ്പോഴും കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നു.

അവൻ പുറത്തുപോയാൽ പലതവണ പടിപ്പുരയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കുന്നത്.

സമയമായിട്ടും മടങ്ങിയെത്തിയില്ലെങ്കിൽ അസ്വസ്ഥയാകുന്നത്.

അവന് ചെറിയൊരു പനി വന്ന ദിവസത്തിൽ പോലും മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ കൂടുതൽ പരിഭ്രമിക്കുന്നത്.

ഇതെല്ലാം അരവിന്ദ് സൗഹൃദത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക രൂപമായാണ് കണ്ടത്.

ഒരുമിച്ച് വളർന്ന രണ്ട് മനുഷ്യരുടെ അടുപ്പം.

അതിനപ്പുറം ഒന്നുമില്ല.

പക്ഷേ പാറുവിന്റെ മനസ്സിൽ കാര്യങ്ങൾ അത്ര ലളിതമായിരുന്നില്ല.

അത് അവൾ ഒരിക്കലും ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

സ്വന്തം മനസ്സിനോട് പോലും പൂർണമായി സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല.

എന്നാൽ ചില രാത്രികളിൽ അവൾക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിയാറില്ലായിരുന്നു.

മഴയുടെ ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ട് ജനലരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഓർമ്മ വരുന്നത് അരവിന്ദ് തന്നെയായിരുന്നു.

കുട്ടിക്കാലത്ത് അവളുടെ പിന്നാലെ ഓടിയിരുന്ന അച്ചു.

കരഞ്ഞാൽ ആദ്യം വന്ന് ആശ്വസിച്ച അച്ചു.

എന്ത് രഹസ്യവും ആദ്യം പറഞ്ഞ അച്ചു.

വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ആ ബന്ധം അതേപോലെ തുടർന്നില്ല.

എപ്പോഴാണെന്ന് അവൾക്കുപോലും അറിയില്ല.

ഒരു ദിവസം അവൾ അവനെ പഴയ അച്ചുവായി മാത്രം കാണാതെയായി.

അതാണ് അവളെ ഭയപ്പെടുത്തിയത്. ചെറുപ്പം മുതൽക്കേ ചില ദിവസങ്ങളിൽ അവർ ഒരുമിച്ചു ഉറങ്ങുമായിരുന്നു. എന്നാൽ കൗമാരം മുതൽക്കേ അവരുടെ കൂടിഉറക്കം വഴി മാറിയിരുന്നു.

അരവിന്ദ് ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ പാറു അവളുടെ കൈകളാൽ അവന്റ ശരീരം അളക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം അവന്റെ മുഖം ലാളിക്കൽ ആയിരുന്നു. പിന്നെ അത് പതിയെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്കും, പുറത്തേക്കും, അവസാനം അവന്റെ പുരുഷത്വത്തിലേക്കുമെത്തിച്ചേർന്നു.

അവളുടെ കരങ്ങൾ ഉറക്കത്തിൽ ഉണരുന്ന അവന്റെ ദണ്ഡിൽ വസ്ത്രത്തിനു മേലെ കൂടി ഒഴുകി നടക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ, അവൻ അറിയാതെ തന്നെ അവൾ അവന്റെ അധരങ്ങളെ രുചിക്കുമായിരുന്നു.

എങ്കിലും, പകലുകളിൽ അവളനവന്റെ അനിയത്തിയായി മാറി. ഉള്ളിലെ