Chapter Title : മൗനമഴ [കത്തനാർ]

മേലെ കൂടെ യോനിയും നുകരാൻ തുടങ്ങി. നിഷ്പ്രയാസം അവൻ അവളുടെ പാവാടയും ഷഡ്ഢിയും ഊരിയെറിഞ്ഞു.

അവൻ തന്റെ നാവു നീട്ടി അവളുടെ പൂറു രുചിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ശീൽകാരങ്ങൾ വർധിച്ചു വന്നു. അവൾ കിടന്നു ഞെരിപിരി കൊണ്ടു.

അവളുടെ യോനിജലത്താൽ പൂറുമുഴുവൻ നനഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോളവൻ തന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ യോനിതടത്തിൽ വച്ചു മെല്ലെ ഉള്ളിലോട്ടു കയറ്റി.

ആദ്യം വന്നത് രക്തമാരുന്നു. പിന്നെ വന്നത് അവളുടെ നിലവിളിയും. വേദന കൊണ്ടവൾ പിടയുമ്പോഴും, തന്റെ കന്യകത്വം കവർന്നത് അരവിന്ദ് ആണെന്നതു അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

പിന്നെ ആ മുറിയിൽ നടന്നത് ഒരു യുദ്ധം തന്നെ ആയിരുന്നു. മാറ്റാരും കേൾക്കുമെന്ന് ബോധമില്ലാതെ അവൾ ശബ്ദിച്ചു, ആ ശബ്ദത്തിന്റെ കാരണക്കാരൻ അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ ഇറങ്ങിയും കയറിയും കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

കാർനോൻമാരുടെ പുണ്യമോ അതോ ചെവിയുടെ കേടോ എന്താണെന്നറിയില്ല ആരും ആ ശബ്ദങ്ങൾ മഴയിൽ കേട്ടില്ല. അവൻ തന്റെ ഉള്ളിൽ ആഞ്ഞടിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെയൊച്ച പുറത്തെ ഇടിയുടെ ഇരമ്പലിനെക്കാൾ ശക്തിയുള്ളതായി അവൾക്കുതോന്നി.

ഒരു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞുകാണും, അരവിന്ദ് ശക്തമായ സ്വരത്താൽ സ്ഖലിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ അവളുടെ ചെവിയുടെ അടുത്തുവന്നു മന്ത്രിച്ചു “എനിക്ക് നിന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്.

നീ എന്റേത് മാത്രമായിരിക്കണം.” അവന്റെ കുണ്ണയാൽ വലിഞ്ഞു മുറുകിയ തന്റെ കുഞ്ഞുപൂറു നിറയുന്ന അവന്റെ ശുക്ലത്തിന്റെ ചൂടും ചൂരും അവൾ അസ്വദിച്ചു.

അവൻ അവളുടെമേൽ തളർന്നു വീണുപോയിരുന്നു. കള്ളും, കളിയുടെ ക്ഷീണവും അവനെ ബോധരഹിതനാക്കി. അവന്റെ അടിയിൽ അങ്ങനെ കിടന്നുകൊണ്ടവൾ അവന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്തു.

അവ തനിക്കുവേണ്ടിയുള്ളതല്ലെങ്കിലും കുറച്ചുനേരം അവളെ അത് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ചെറുതായി ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവന്റെ അടിയിൽ