Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 2 [Anamika]

വച്ച നാള് മുതൽ വിളക്ക് വച്ചാരാധിച്ചു പോന്നിരുന്ന നാഗയക്ഷിയുടെ മുന്നിൽ വച്ചവൻ കെട്ടിയ താലി…

അഴിച്ചുമാറ്റിയെങ്കിലും അദൃശ്യമായവിടെ കിടന്നത് ഉടൽ പൊള്ളിക്കുമ്പോലെ….

കഴുത്തിലേക്ക് കൈ നീണ്ടു…

ഒരു കരച്ചിൽ തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ എത്തി തങ്ങിനിന്നു….

അംഗീകരിക്കാൻ പറ്റില്ലെനിക്ക്…..തടുക്കായിരുന്നില്ലേ….

അവളാ നാഗദൈവങ്ങളോട് പരിഭവിച്ചു…

“ഇവിടെന്താ ഇങ്ങനെ നിക്കണേ….വാ ചോറൊക്കെ ഞാൻ എടുത്തിട്ട് വരാം…ഇച്ചിരെ കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നോ….”

അവളിപ്പോളും ഉറക്കത്തിന്റെ കെട്ടിലാണെന്നാണ് മായ വിചാരിച്ചത്….

“എനിക്ക് വേണ്ടമ്മാ…വിശപ്പില്ല…”

വയറെരിയുന്നുണ്ടേലും അവൾ കള്ളം പറഞ്ഞു…അവനോടൊപ്പം ഇരിക്കാൻ വയ്യ…

“രാത്രി വിശന്നാലോ…ഒരു വാ കഴിച്ചിട്ട് കിടക്ക്….വന്നേ എന്റെ മോള്….”

മായ അവൾക്കു കൂടി വിളമ്പി എടുത്തു…

“വേണേൽ തിന്നോളും…കൈക്കുഞ്ഞൊന്നും അല്ലല്ലോ…അമ്മ അമ്മേടെ പണി നോക്കിക്കേ….ഇവളുടൊക്കെ അഹങ്കാരത്തിനു ഒരു നേരം പട്ടിണി കിടക്കുവാ നല്ലത്….”

പ്ലേറ്റ് സിങ്കിലേക്കിട്ട് കൈ കഴുകും വഴി അവൻ പറഞ്ഞു..

“നീയിത്ര വേഗം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞോ…”

“മ്മ്മ്…” വായും മുഖവും കഴുകി തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നവൾക് മുഖം കൊടുക്കാതെ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു…

അവളെ അമ്മ ഇവിടെ പിടിച്ചിരുത്തുവോ എന്നോർത്ത് പ്ലേറ്റിലുള്ളത് വാരി വിഴുങ്ങി വെള്ളം കുടിച്ചിറക്കീതാണെന്ന് അവനല്ലേ അറിയൂ…

10 മണി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അരുൺ വന്നു ആക്കൂടെ ഹരി ഇറങ്ങി…

അവൻ ഇറങ്ങി ഒരഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോളാണവൾക് ചാർജ്‌റിന്റെ കാര്യം ഓർമ വന്നത്…

അഭി കൊടുത്ത ബോക്സിൽ ചാർജർ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവൾക്ക് ഹരിയുടേത് എടുത്തു കൊടുത്തിരുന്നു മായ..

“അമ്മേ…ചാർജർ കൊണ്ടോയിട്ടില്ല….”

അവൾ പുറത്തേക്ക് മുഖം കൊണ്ട് കാണിച്ചു മായയോട് പറഞ്ഞു..

“അത് സാരല്ല…പോയിട്ടില്ലേൽ അവൻ വന്നു എടുത്തോളും അല്ലേൽ കൂടെ ഉള്ള ആരുടേലും എടുത്ത് കുത്തിക്കോളുംനേ…” അതും പറഞ്ഞു ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി…

ഒരു രണ്ടുമിനിറ്റു തികച്ചു കഴിഞ്ഞില്ല വേലിക്കൽ ബൈക്ക് കൊണ്ടുവന്നു നിർത്തി ഹോണടിച്ചു…

“അമ്മുവേ….അവനാരിക്കും ചാർജറിനാണെങ്കിൽ അതൊന്ന് എടുത്തു കൊടുത്തേക്കാവോ…”

അമ്മു ഒന്ന് അന്തിച്ചു…..

ആ ജന്തുവിന്റെ ഏഴയലത്ത് പോകാൻ താല്പര്യമില്ല…പോകുവാണെന്നു കണ്ടപ്പോ