Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 6 [Anamika]

വീണു കിടന്ന തോർത്തെടുത്തു മുഖം അമർത്തിത്തുടച്ചു  മായയും എഴുന്നേറ്റു…..

കരയില്ലെന്നുറപ്പിക്കുന്നതാ ഓരോ വട്ടവും….

ഒരു മനുഷ്യായുസിലേക്കുള്ളത് മൊത്തം കരഞ്ഞു തീർത്തതുമാ……

എങ്കിലും ആ ഒരാളെ കാണുമ്പോൾ……

പറ്റുന്നില്ല……..

ഒന്നിനെയും പിടിച്ച് കെട്ടിനിർത്താൻ ആകുന്നില്ല….

അയാളോടുള്ള സ്നേഹം ഒഴിച്ച്…..

എത്ര ആഴത്തിൽ കുഴിച്ചുമൂടിയാലും ചില ഓർമ്മകളങ്ങനാ……

പൊന്തിയിങ്ങു വരും…….

അതിന് വേണ്ടി മാത്രം ചില അടിയൊഴുക്കുകളും ഉണ്ടാകും……

അഴിഞ്ഞു വീണ മുടിവാരിക്കെട്ടി ഹരി കൊണ്ടുവന്നുവച്ച ഇറച്ചി കെട്ടഴിച്ചു പാത്രത്തിലേക്ക് എടുത്തിട്ടു…..

അപ്പോളേക്കും ലളിതേച്ചി കയറിവന്നു……

“നീയിങ്ങനെ കരഞ്ഞു പിഴിഞ്ഞ് ആ പെണ്ണിനെ അറിയിച്ചുകൊടുക്കല്ല്……”

“ഇത്രയ്ക്കും കരയാനും മാത്രം ഇപ്പോ എന്താ ഉണ്ടായത്…

അവനീ നാട്ടിൽ കാലുകുത്തുമ്പോളെല്ലാം ഈ വരവ് പതിവുള്ളതല്ലേ…..

എല്ലാ തവണയും ഒരു കുഞ്ഞുപോലും അറിയാതെ പറഞ്ഞു വിടാറുമുണ്ട്….

ഇത്തവണയും അത്രേ ഉള്ളൂ…..

അല്ലാണ്ടവനായിട്ട് ആരോടും ഒന്നും പറയാത്തിടത്തോളം കാലം നീയിങ്ങനെ പേടിക്കണത് എന്തിനാ…..“

”ഇനി നിനക്കത്രോം സങ്കടം ആണേൽ മനസ്സിൽ നിൽക്കണില്ലേൽ അമ്മുവിനോട് തുറന്നു പറയ്…..

അവളുമൊരു പെണ്ണല്ലേ…..

മനസിലാക്കില്ലേ നിന്നെ……..

അല്ലാണ്ടിങ്ങനെ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞോരോന്ന് വരുത്തികൂട്ടല്ലേ….“

ഒരുപാട് നാൾ ഒരുത്തിയുടെ കണ്ണീരു തോർത്താനായിട്ട് കയ്യിൽ വെട്ടുകത്തിയുമായി കൂട്ടിരുന്ന രാത്രികൾ ലളിതമ്മയ്ക്ക് അങ്ങനങ്ങു മറക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ….

മായയുടെ കയ്യിലെ ചരുവം വാങ്ങിച്ചിട്ട് വാഷ്ബേസിനിലേക്ക് ഇറക്കിവെച്ചു ടാപ് തുറന്നുവിട്ടു…

ഇറച്ചി നുറുക്കുന്ന വട്ടത്തിലുള്ള തടിക്കഷ്ണം എടുത്തു സ്ലാബിലേക്ക് വച്ചിട്ട് സൈഡിലെ അലമാരിയിലെ തട്ടിൽ നിന്നും മൂർച്ചയുള്ളൊരു കത്തിയും കൂടെ എടുത്തു വച്ചു….

മായ അപ്പോളും കഴുത്തിലെ മാലയുടെ ലോക്കറ്റിൽ വിരൽ കൊരുത്തിപിടിച്ചു നിലത്തേക്ക് നോക്കി നിൽപ്പാണ്…..

ഇടയ്ക്ക് ഓരോ തുള്ളി കണ്ണിൽ നിന്നും അടർന്നുവീഴുന്നുണ്ട്…..

“അമ്മാ…..എന്തേലും ഞാൻ