Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 6 [Anamika]

തോന്നിക്കൊണ്ടിരുന്നു…..

ഓരോ മണിക്കൂറ് പിന്നിടുമ്പോളും അവളെകാണാനുള്ള ദൂരം കുറയുകയാണെന്നറിഞ്ഞു ഉള്ളു തുടികൊട്ടി…..

വീട്ടിലെത്തി തന്റെ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറും മുന്നേ ആണ് ഏറെ പരിചിതമായ ആ കൊലുസിന്റെ കിലുക്കം കേൾക്കുന്ന പോലെ തോന്നിയത്…..

ബാഗ് വലിച്ചെറിഞ്ഞിട്ട് പായുകയായിരുന്നു….

പുസ്തകമുറിക്കുള്ളിൽ തനിക്കു പുറം തിരിഞ്ഞുനിന്നു പാവാടത്തുമ്പ് എളിയിലേക്ക് എടുത്തുകുത്തി ഷെൽഫിലെ പൊടി നനച്ച തുണികൊണ്ട് തുടയ്ക്കുന്ന മായ…..

പിന്നിൽ ആളനക്കം കേട്ടവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി……

തന്നേക്കണ്ടതും ഞെട്ടിപ്പകച്ചുപോയി…..

തല കുനിച്ചു ബക്കറ്റും വെള്ളവുമായി ധൃതിയിൽ പുറത്തേക്ക് കടക്കാനാഞ്ഞവളെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചാ തടിയൻ ഷെൽഫുകൾക്കിടയിലെ ഇടുങ്ങിയ ഇടത്തേക്ക് ഞെരുക്കി നിർത്തി…..

വിയർത്തു കുതിർന്നയാ കുഞ്ഞുമുഖം കയ്യിലെടുത്ത് അവനെന്നും സ്വപ്നം കണ്ടയാ കവിളിലേ മറുകിൽ ഒരു നൂറുവട്ടം ചുണ്ടു ചേർത്തു……

ആ ഇത്തിരിയിടത്തു നിന്നും കുതറിപിടഞ്ഞു മാറാൻ നോക്കിയവളുടെ കൈ രണ്ടും കോർത്തുപിടിച്ചു ചുവരിലേക്കൊതുക്കികൊണ്ട് ആ ചുണ്ടു കവർന്നു…..

അവനുള്ളിലെ വിരഹത്തിന്റെ തീചൂളയിൽ ആ പെണ്ണ് പൊള്ളിയടർന്നു…….

ആ ചുംബനത്തിനവസാനം അവളിറങ്ങി ഓടുമ്പോൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചുണ്ടു തുടച്ച് തിരിഞ്ഞവന്റെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞുപോയി…….

തറ മുഴുവൻ ഒഴുകി പരന്നുകിടക്കുന്ന വെള്ളവും മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ബക്കറ്റും…..

അമ്മ കാണാതിരിക്കാൻ യാത്രക്ഷീണം പോലും വക വയ്ക്കാണ്ടത് തുടച്ച് മാറ്റിയത്…..

ആ ഓർമയിൽ പോലും ഒരു നറുപുഞ്ചിരി വിടർന്നു നന്ദന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ…….

വയറിനുമുകളിൽ കുറുകി ചുരുണ്ടിരിക്കുന്ന കുറിഞ്ഞിയുടെ തലയിൽ ഒന്ന് തഴുകിവിട്ടു…..

പിന്നെയും ഒരൊളിച്ചുകളി….മുഖം തരാതെ പിടി തരാതെ ഒരു വാക്ക് മിണ്ടാൻ വിടാതെ……

അവധി കഴിയാൻ ഒരാഴ്ച മാത്രം ബാക്കി നിൽക്കെ ഒന്ന് കാണാതെ നെഞ്ചു കലങ്ങി പോകുമെന്ന് തോന്നിയൊരു ദിവസം ആരും കാണാതെ മറപ്പുരയ്ക്കുള്ളിൽ അവളെ കാത്ത് ഒളിച്ചു നിന്നു…..

പക്ഷേ കണ്ട കോലം…..

എന്തോ അസുഖം വന്നപോലെ….

പാറിപറന്ന മുടി…കവിളൊട്ടി കണ്ണിന് ചുറ്റും കറുപ്പുമൂടി….തിളങ്ങിയിരുന്ന മുഖം വിഷാദം മുറ്റി വാടികിടക്കുന്നു……

എന്ത് പറ്റിയെന്ന് ചോദിച്ചു വാരിപുണർന്നപ്പോൾ അവള്