Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 6 [Anamika]

കൂടാന്നെ……”

എന്നത്തേയും പോലൊരു കൊഞ്ചൽ……

അമ്മു പോലും അനുകൂല മറുപടി കെട്ടിട്ടില്ലാത്തൊരു അപേക്ഷ……

“ഇനി പോകുന്നില്ല മോളേ…..

ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കണം…..

അമ്മ പോയതിൽ പിന്നെ കാവും അമ്പലവുമെല്ലാം ചിട്ടകളും വച്ചാരാധനയും മുടങ്ങികിടക്കുവാ…..

ഇപ്പോൾ നീയും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് എല്ലാം അനാഥമായിപ്പോയി……

അതു പാടില്ല……

പുനരുദ്ധാരണം നടത്തി എല്ലാം പഴയത് പോലെ ആക്കണം…….

അതുകൊണ്ടിവിടെ തന്നെ തുടരാന പ്ലാൻ…….

പിന്നെ ഒരുപാടായില്ലേ പുറത്തിങ്ങനെ…..

മടുത്തുതുടങ്ങി എല്ലാം……”

യഥാർത്ഥ കാരണം അതല്ലെങ്കിൽ കൂടി ഒന്നുമെവിടെയും തൊടാതെ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു അയാൾ……

മായയ്ക്കും ഹരിയ്ക്കും മാത്രം ഒരു കാര്യത്തിൽ വ്യക്തത വന്നു…..

ഇതിവിടം കൊണ്ട് ഈ വരവുകൊണ്ട് നിൽക്കില്ലെന്ന്…..

അവർ ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിലും കലപിലാന്ന് അയാളോട് സംസാരിക്കുന്ന അമ്മുവിലായിരുന്നു ഹരിയുടെ കണ്ണുകൾ……

തന്നോടല്ലാതെ അമ്മയോടല്ലാതെ മറ്റൊരാളോട് ഇത്ര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ സ്നേഹത്തിൽ ഇടപെടുന്നത് ഇതാദ്യം…..

അസ്വസ്ഥത തോന്നി അവന്…..

അതു നന്ദൻ ആയതുകൊണ്ട് മാത്രമല്ല തന്റേതെന്ന് തോന്നുന്ന ഒന്നും വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ഉള്ളിൽ ഏതോ കോണിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സ്വാർത്ഥതയും പൊസ്സസ്സീവ്നെസ്സും തന്നെ കാരണം….

അൽപ നേരം കൂടി അവിടെ ഇരുന്ന് നന്ദൻ പോകാൻ ഇറങ്ങി……

“ഒരു ദിവസം വരണം തറവാട്ടിലേക്ക്…..

അത് നിന്റെ കൂടെ വീടല്ലേ…..

നിന്റമ്മയ്ക്കും അവകാശപ്പെട്ടത്…..

ഇനിയാരെ നോക്കാനാ….

ആരെതിര് പറയാനാ അവിടെ…….

നിങ്ങൾ സമയംപോലെ ഇറങ്ങ്……

അമ്മയെയും കൂട്ടി…….”

അവസാന വാചകം അപ്പോളും ഹാളിലെ ഭിത്തിയിൽ കൈപിന്നിലേക്ക് വച്ച് അതിൽ ചാരി നിലത്തു നോക്കി നിൽക്കുന്ന മായയിലേക്ക് നോട്ടം എത്തിച്ചാണ് പറഞ്ഞത്…….

നന്ദനത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും മായ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി……

അമ്മുവിന്റെ മറുപടിക്ക് കാക്കാതെ അതേ നിമിഷം തന്നെ