Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 7 [Anamika]

അവളിലേക്ക് ചേർന്നു….ഒരത്ഭുതത്തോടെ അവളെനോക്കി…..

“നിന്നെ……..നിന്നെമാത്രം പേടിയില്ലെനിക്ക്……”

അതിന് മറുവാക്ക് കിട്ടിയത് അവളുടെ അധരങ്ങൾക്കാണെന്ന് മാത്രം……

കടിച്ചുപൊട്ടിച്ചവനാ കീഴ്ച്ചുണ്ട്…..കഴുത്തിന് ചുറ്റും വിരൽ മുറുകി….ഇടയ്ക്കവ തലമുടിക്കുള്ളിലേക്ക് പാഞ്ഞുകയറി….ഉയർത്തികെട്ടി വച്ചിരുന്ന മുടിക്കെട്ട് അഴിഞ്ഞുവീണു…..

അമ്മുവിന് ചുണ്ടു നീറി പുകയുന്നുണ്ട്…ആ നോവും അവൾക്കന്നേരമൊരു ലഹരിയായി….അവനെക്കാളേറെ ആവേശത്തോടെ ആ നാവ് തേടിച്ചെന്നു…..ഹരിയവൾക്കത് എളുപ്പത്തിനെന്നോണം നീട്ടിയിട്ടുകൊടുത്തു….

അവന്റെ ദേഹത്തെവിടെയൊക്കെയോ ഓടിപ്പാഞ്ഞു നടക്കുന്ന അവളുടെ കൈകൾ……പുറത്തും മാറിലും കഴുത്തിലും വയറിലുമെല്ലാം…..

ഹരിയും വെറുതെയിരുന്നില്ല…നാവ് തിരിച്ചെടുത്തിട്ട് അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി അതേ നിമിഷം തന്നെ അവളുടെയാ ഒറ്റമുണ്ട് മാത്രം മറതീർത്ത അല്പം തള്ളിനിൽക്കുന്ന പിന്നവൻ തഴുകിവിട്ടു അമ്മു അതറിയും മുന്നേ ഞെരിച്ചങ്ങ് പിടിച്ചു……

അവളവന്റെ മുഖം കഴുത്തിടുക്കിൽനിന്നും വലിച്ചകത്തി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…..മുറുകിയ മുഖത്തോടെ പാതി തുറന്ന വായോടെ ഹരിയവളെ തന്നെ നോക്കി….എന്തെന്ന ഭാവത്തിൽ….

അവന്റെ ഉലച്ചുടച്ച പിടുത്തത്തിൽ അഴിഞ്ഞുപോയ മുണ്ട് വാരിക്കൂട്ടി പിടിച്ച് അമ്മു ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലകുനിച്ചു നിന്നു…

തുട കൂട്ടിപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്…..

ഹരി ആ കൈകൾക്കുമേൽ അവന്റെ കൈ ചേർത്തു….ഒരു ചെറിയ വിറയൽ ഉണ്ട്….ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം വീണ്ടും കാണാൻ പോകുന്നതിന്റെ…

അവളുടെ കൈ താഴ്ത്താൻ നോക്കിയതും അമ്മു വേണ്ടെന്ന് തല അനക്കികൊണ്ട് അല്പം പിന്നോട്ട് നിന്നു….

ഹരിയാ കയ്യിൽ തന്നെ പിടിച്ചു അവനിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു…..

“ആ അക്കയോടെന്താ പറഞ്ഞേ…..എന്റെ ആളെന്നോ…..” കാതോരം പതിയെ ചോദിച്ചു…

മുഖം കുനിച്ചുനിൽക്കുന്നവളുടെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ ചിരി ഹരിക്ക് കാണാനായില്ല…

“അപ്പൊ ആ ആൾക്ക് കാണാൻ ഉള്ളതല്ലേ….കൊടുക്കണ്ടതല്ലേ…..മ്മ്മ്…” അമ്മുവിന്റെ കാതിലെ ക്രെസെന്റ് മൂൺ കമ്മലിപ്പോ ഹരിയുടെ വായ്ക്കുള്ളിലാണ്….അവളറിയാതെ തോള് വെട്ടിച്ചുപോയി….

“ലൈറ്റ്……”

“അവിടെ കിടക്കട്ടെ…..” ചെവിതട്ടിൽ ഒന്ന് കടിച്ചിട്ട് അവൻ