Chapter Title : മൃഗം 17 [Master]
കണ്ണുകളും ഒരേപോലെ നിറച്ചു. “എനിക്കൊരു സഹോദരനോ സഹോദരിയോ ഇല്ലല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴെല്ലാം പപ്പയും മമ്മിയും പറഞ്ഞത് അതിനുള്ള വിധി എനിക്കില്ലാതെ പോയെന്നല്ലേ; ഇല്ല..ഒരിക്കലും എന്റെ ഒരു ആഗ്രഹവും ദൈവം സാധിച്ചു തരാതിരുന്നിട്ടില്ല. കണ്ടോ പപ്പാ..കണ്ടോ മമ്മി..ഇതാണെന്റെ സഹോദരന്. ഒരുത്തന്, നൂറു പേര്ക്ക് തുല്യനായ ഒരുത്തന്..അതാണെന്റെ ബ്രദര്” ഡോണ വാസുവിന്റെ കവിളില് അമര്ത്തി ചുംബിച്ചു. “ഇവളെന്നെ സ്നേഹിച്ചു കൊല്ലുമല്ലോ സാറെ” തമാശ പോലെയാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അവന്റെയും കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞിരുന്നു. “മോനെ; നിന്നെ എനിക്ക് നല്കിയ ഗീവര്ഗീസ് അച്ചനോട് ഞാന് തീര്ത്താല് തീരാത്തതുപോലെ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നീ എനിക്കും റോസ്ലിനും ഞങ്ങള്ക്ക് ഉണ്ടാകാതെ പോയ ഒരു മകന് തന്നെ ആയിരിക്കും ഇനിമേല്. എന്റെ മോളെ പ്രസവിക്കുന്ന സമയത്ത്, റോസ്ലിന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി വളരെ മോശമായിരുന്നു. പ്രസവം അല്പം കോമ്പ്ലിക്കെറ്റഡായിരുന്നു. ഇനി ഒരു ഗര്ഭധാരണം പാടില്ല എന്ന് ഡോക്ടര്മാര് അന്നേ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് മകള്ക്ക് ഒപ്പം കളിച്ചു വളരാന് ഒരു സഹോദരനോ സഹോദരിയോ ഇല്ലാതെപോയി. ഞങ്ങള് നിസഹായരയിരുന്നു അക്കാര്യത്തില്. പക്ഷെ ദൈവം ഞങ്ങളുടെയും അവളുടെയും ആഗ്രഹം പോലെ ഇന്നവള്ക്കൊരു സഹോദരനെ സമ്മാനിച്ചിരിക്കുന്നു.” പുന്നൂസ് അവന്റെ തോളുകളില് കൈകള് വച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “വിവാഹം കഴിക്കാന് പോകുന്ന പെണ്കുട്ടിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാന് ശ്രമിച്ചതുപോലും ക്ഷമിച്ച മോന്, ഇവളുടെ കാര്യത്തില് കാണിച്ച ആ വീറുണ്ടല്ലോ...അതിന്റെ ശക്തി സത്യമായിട്ടും എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു” റോസ്ലിന് ആണ് അത് പറഞ്ഞത്. “അമ്മെ, എന്നെ നിങ്ങള് ഇവളെ ഏല്പ്പിച്ച നിമിഷം മുതല്, ഇവളെന്റെ പെങ്ങളാണ്. അത് എന്നും അങ്ങനെതന്നെ ആയിരിക്കും. അതുപോട്ടെ, എനിക്ക് വിശക്കുന്നു. ശാപ്പടെവിടെ?” വാസു വയറില് തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “വാ കഴിക്കാം. എല്ലാം
💬 Comments
View all comments