Chapter Title : മൃഗം 32 [Master]

ഇറങ്ങി. ദ്വിവേദിയോ പ്രിയങ്കയോ അത് കണ്ടില്ലായിരുന്നു. “പോകാന്‍ വരട്ടെ ദ്വിവേദി..അവളുടെ ആഗ്രഹം നീ കേട്ടില്ലേ? നിന്റെ പെണ്ണിന്റെ ചെറിയ ആ മോഹം..അത് ഒന്ന് സാധിച്ചു കൊടുത്തിട്ട് പോ” അപരിചിതമായ ആ സ്വരം കേട്ട് ദ്വിവേദി പ്രിയങ്കയെ നിലത്ത് നിര്‍ത്തി. എന്നിട്ട് മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അയാള്‍ക്കൊപ്പം പ്രിയങ്കയും ഉദ്വേഗത്തോടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഈ സമയത്ത് ഡോണ തന്റെ പ്രാര്‍ഥനാ മുറിയില്‍, കത്തിച്ചു വച്ച മെഴുകുതിരികള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ മുട്ടുകുത്തി നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണില്‍ നിന്നും കണ്ണീര്‍ ധാരയായി ഒഴുകിയിറങ്ങി: “കര്‍ത്താവേ..എന്റെ ഇച്ചായന് ഒരു ആപത്തും അവിടുന്നു വരുത്തല്ലേ..എന്റെ വാസുവിനെ രക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി ജീവന്‍ പണയപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹം ദൂരെ എവിടെയോ ആണ്..സഹായത്തിന് അങ്ങല്ലാതെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് മറ്റാരും ഇല്ല...” അവളുടെ അധരങ്ങള്‍ മന്ത്രിച്ചു. ദ്വിവേദി പതിയെ വെളിയിലേക്ക് വന്നു പൌലോസിന്റെ മുന്‍പില്‍ എത്തി അയാളുടെ കണ്ണിലേക്ക് ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ നോക്കി. പ്രിയങ്ക മുറിഞ്ഞു പോയ മദനസുഖത്തിന്റെ ഈര്‍ഷ്യയോടെയാണ് ദ്വിവേദിയുടെ പിന്നാലെ വീണ്ടും വാതില്‍ക്കലേക്ക് വന്നത്. പൌലോസിന്റെ ആകാരവും സൗന്ദര്യവും കൂസലില്ലാത്ത നില്‍പ്പും അവളില്‍ പ്രണയം കലര്‍ന്ന ഒരുതരം കാമം സൃഷ്ടിക്കാതിരുന്നില്ല. “നീ?” ദ്വിവേദി അലസമായി പൌലോസിനോട്‌ ചോദിച്ചു. “ഞാന്‍ ആരോ ആകട്ടെ..ഇവിടെ നടന്ന ഷോ ഒക്കെ കണ്ട ഒരാളെന്ന നിലയ്ക്ക് ചോദിച്ചതാണ്..എന്താ? നിന്റെ പ്രണയിനിയുടെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചു കൊടുക്കണ്ടേ..ഇനി നിനക്കതിനൊരു അവസരം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ?” പൌലോസ് തല ചെരിച്ച് പ്രിയങ്കയെക്കൂടി നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് അത് ചോദിച്ചത്. “ഏയ്‌..നിങ്ങള്‍ ആരാണ്..വെറുതെ തടി കേടാക്കാതെ പോകൂ..ആ ആറു പോലീസുകാര് വീണു കിടക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ? പോകൂ..” പ്രിയങ്ക പൌലോസിനെ നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അവള്‍ക്ക് അയാളോട് ചെറിയ ഒരു