Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

ശരിക്കുമുള്ള പരുവവും രസവും എന്താണെന്ന് അറിയാൻ പറ്റൂ!

അതിപ്പോൾ ഇവിടെ വന്ന് ഇത്ത ഉണ്ടാക്കിയ ഈ ചൂട് പഴംപൊരി കഴിച്ചു നോക്കിയപ്പോഴാ ശരിക്കും ആ പഴയ നാടൻ ടേസ്റ്റും ആ ഒരു സുഖവും തിരിച്ചു കിട്ടിയത്!"

ഇപ്പോഴാണു നാട്ടിലെ ആ പണ്ടത്തെ കടയിലെ അതേ ടേസ്റ്റും മണവും തിരിച്ചു കിട്ടിയത്!"

"അന്ന് നാട്ടിലെ ചായക്കടയിലെ ചില്ലുകൂടിലേക്ക് കൊതിവിട്ട് നോക്കി നിന്ന ഫാസിൽ തന്നെയാണ് ഇത് പറയുന്നത് കേട്ടോ!" രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു.

"അതൊക്കെ എങ്ങനെ മറക്കാനാ രാമേട്ടാ," ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ വശത്തേക്ക് ഒന്നു ചേർന്നുനിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "നാട്ടിലെ ആ ചില്ലുകൂടിൽ വിഭവങ്ങൾ

കാണുമ്പോൾത്തന്നെ ഒന്ന് തൊട്ടുനോക്കാനും കൈവെക്കാനുമൊക്കെ ആർക്കായാലും കൊതി വരും. പക്ഷേ അന്ന് നോക്കിനിന്ന് കൊതിവിടാനേ നമുക്കൊക്കെ യോഗമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ."

"സത്യം!" ശ്രീരാഗ് ചായയിൽ നിന്ന് ഒരു സിപ്പ് എടുത്ത് തമാശമട്ടിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. "അന്ന് ആ ചില്ലക്കൂടിന് പുറത്തുനിന്ന് കണ്ട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഇന്നിവിടെ ഇത്രയും അടുത്ത് കിട്ടുമ്പോൾ... ഇതിന്റെ ഒരു ഫ്രഷ്നസ്സും ടേസ്റ്റും ആസ്വദിക്കുകയാണ്!"

"എടാ എടാ... അതിപ്പോൾ സ്വന്തമായി കൈയിലുള്ളവർ അത് കഴിച്ച് ആസ്വദിക്കും," ഫാസിൽ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. "നമ്മളെപ്പോലെ പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുന്നവർക്ക് ആ ചൂടും മണവും തട്ടി തൃപ്തിപ്പെടാം, അല്ലേ ?"

അവന്മാര് ചായക്കടയിലെ ചില്ലുകൂടിനെയും കടികളുടെ ഷേപ്പിനെയും കുറിച്ച് ക്യാഷ്വലായി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഹൻസിബയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു സംശയം തോന്നി, ഇവർ ഈ

പറയുന്നത് ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രമാണോ അതോ വേറെ എന്തെങ്കിലും ഉദ്ദേശിച്ചാണോ എന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് അവള് ചോദിച്ചു: " അല്ല... നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഈ പറയുന്നത്