Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

കൊതിവിട്ട് നോക്കി നിന്ന ഫാസിൽ തന്നെയാണ് ഇത് പറയുന്നത് കേട്ടോ!" രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു.

"അതൊക്കെ എങ്ങനെ മറക്കാനാ രാമേട്ടാ," ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ വശത്തേക്ക് ഒന്നു ചേർന്നുനിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "നാട്ടിലെ ആ ചില്ലുകൂടിൽ വിഭവങ്ങൾ

കാണുമ്പോൾത്തന്നെ ഒന്ന് തൊട്ടുനോക്കാനും കൈവെക്കാനുമൊക്കെ ആർക്കായാലും കൊതി വരും. പക്ഷേ അന്ന് നോക്കിനിന്ന് കൊതിവിടാനേ നമുക്കൊക്കെ യോഗമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ."

"സത്യം!" ശ്രീരാഗ് ചായയിൽ നിന്ന് ഒരു സിപ്പ് എടുത്ത് തമാശമട്ടിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. "അന്ന് ആ ചില്ലക്കൂടിന് പുറത്തുനിന്ന് കണ്ട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഇന്നിവിടെ ഇത്രയും അടുത്ത് കിട്ടുമ്പോൾ... ഇതിന്റെ ഒരു ഫ്രഷ്നസ്സും ടേസ്റ്റും ആസ്വദിക്കുകയാണ്!"

"എടാ എടാ... അതിപ്പോൾ സ്വന്തമായി കൈയിലുള്ളവർ അത് കഴിച്ച് ആസ്വദിക്കും," ഫാസിൽ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. "നമ്മളെപ്പോലെ പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുന്നവർക്ക് ആ ചൂടും മണവും തട്ടി തൃപ്തിപ്പെടാം, അല്ലേ ?"

അവന്മാര് ചായക്കടയിലെ ചില്ലുകൂടിനെയും കടികളുടെ ഷേപ്പിനെയും കുറിച്ച് ക്യാഷ്വലായി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഹൻസിബയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു സംശയം തോന്നി, ഇവർ ഈ

പറയുന്നത് ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രമാണോ അതോ വേറെ എന്തെങ്കിലും ഉദ്ദേശിച്ചാണോ എന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് അവള് ചോദിച്ചു: " അല്ല... നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഈ പറയുന്നത് ചായക്കടയിലെ പലഹാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് തന്നെയല്ലേ?

അതോ വേറെ എന്തെങ്കിലും ഉദ്ദേശിച്ചാണോ ഈ പറയുന്നത്?"

"അയ്യോ! അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല ഇത്താ..." ഫാസിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "പഴംപൊരി നല്ല സൂപ്പർ ആയിട്ടുണ്ട്! ആ പഴയ നാടൻ ടേസ്റ്റ് കിട്ടിയപ്പോൾ ചെറുപ്പത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തുപോയതാ."

"അതെ ഇത്താ, കടികൾ നല്ല പാകത്തിന് തന്നെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്," ശ്രീരാഗും ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

"ആഹ്... എന്നാ ശരി," ഹൻസിബ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

ഹാളിലെ ലൈറ്റുകളൊക്കെ അണച്ച്

രാമേട്ടനും ശ്രീരാഗും ഫാസിലിനും അവരവരുടെ റൂമുകളിലേക്ക് ഉറങ്ങാൻ പോയി. ഫ്ലാറ്റ് മുഴുവൻ ശാന്തമായപ്പോൾ ഞാൻ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

റൂമിലെ ചെറിയ നൈറ്റ്